Laatste epoxy-lagen

Vandaag was een uitgelezen dag om gelijk TWEE lagen epoxy op de romp aan te brengen, de twee laatste lagen.
In tegenstelling tot wat ik eerder schreef, heb ik deze morgen eerst de oneffenheden weg geschuurd.
Voila, de romp is nu effectief damp/vochtdicht.
Doordat ik binnen de vloer weggehaald heb, en de romp niet meer echt dubbelwandig is, kan de romp langs binnen verder drogen.

Het is aanbevolen om op een kaal geschraapte romp VIER lagen epoxy aan te brengen. Indien de gelcoat nog aanwezig is zijn dat minimaal TWEE lagen.
Ik heb vier dunne lagen aangebracht, dit om uitzakking door de lagere temperaturen te voorkomen.
Vandaag heb ik in de voormiddag een derde laag in gerold, na ontvetten met aceton. De temperatuur klom tot pakweg 17°C en na drie uur was deze laag reeds droog genoeg om nat in nat de vierde laag aan te brengen. Die laatste heb ik iets dikker aangebracht.

Voor een L17 volstaat pakweg 300 gram hars (L235) en 105 gram harder voor één laag.

Tussen de twee lagen kon ik natuurlijk niet stil zitten en heb ik de schuurlijsten proper gemaakt, afgekit bovenaan met TEC7, en dan twee lagen teak-olie gegeven.

Voila, een zeer vruchtbare klusdag!

De tweede laag epoxy

Superdag!  Temperatuur vlot boven de 10°C.

Gisteren, zaterdag, was ik na het examen gauw naar de boot gereden voor een tweede plamuur-ronde. Deze keer met epoxy, aangedikt met een verdikkingsmiddel.

Vandaag dan nat in nat een tweede epoxylaag er overheen. Eerst ontvetten met aceton, en dan een nieuwe laag L235.  Ik heb er nu wel een kleurstofje aan toegevoegd zodat je iets makkelijker ziet waar je gebleven bent tijdens het inrollen.
Ik was wel wat traag waardoor de potlife overschreden werd. Ze schrijven 45 minuten voor, en heb een uurtje nodig gehad om in te rollen. maar het ging nog net.  Een paar graden warmer is een wereld van verschil, want bij de eerste laag had ik nog potlife zat ;-)

Ook de volgende lagen zal ik vlot over de laatste epoxy-plamuur heen zetten. Pas na de 4e laag ga ik de romp weer opschuren en de plamuur glad schuren. Hierdoor kan ik nat in nat werken, en verdwijnen de kleinste oneffenheden netjes onder de vier lagen epoxy die door hun oppervlakte spanning zowiezo glad trekken (= minder schuurwerk dus).

De tweede laag gaat nat-in-nat over de plamuur heen

De eerste laag epoxy...

Vandaag was eigenlijk geen succesdag.  Het was een lange werkdag aan de boot, en zo'n dagje buiten in wind en hooguit 12°c is toch niet echt aangenaam...

De Selia lijkt wel een golfbal. Mijn plamuurwerk was een mislukking.  De polyester plamuur was al te oud eigenlijk, en er zat te weinig in de pot bovendien (had ik beter eerst even nagekeken voor ik vertrok). De tube harder was zelfs 'gebarsten', die brak gelijk in twee toen ik hem nog maar aanraakte.

Na het plamuren heb ik het zaakje ontvet met die milieuvriendelijke ammoniak van Forever. Hopelijk deed ie zn werk zoals een pure ammoniak het doet op polyester: de poriën openen.

Daarna een laag epoxy er overheen. De L235 was wat stroperig, maar met het rollertje toch makkelijk aan te brengen. De romp was droog (volgens mijn test toch), en ik wou niet langer wachten.
Ik had een 400 gram hars genomen, en dan 140 gram harder, maar dat was overschat: uiteindelijk heb ik maar 300 gram gebruikt zoiets. De rest staat nu te harden in de kuip als controlemiddel).

Morgen gauw een tweede laag er overheen, en die twee lagen (nat in nat) kunnen dan een week drogen (als we voldoende uren boven de 10°C halen toch).

Volgende zaterdag heb ik in de voormiddag mijn examen 'Algemeen stuurbrevet'. Nadien ga ik dan opnieuw naar de boot, en kan ik 'mijn golfbal' plamuren :D met zelfgemaakte epoxy-plamuur (L235 met verdikkingsmiddel). Dat kan dan weer een avondje aantrekken en zondag kan dan de derde laag epoxy er op (alweer nat in nat dus).

Wie nu nog durft beweren dat een Leisure 17 geen last heeft van osmose...

Plannen is leuk, als het nu ook nog loopt zoals gewenst, is het nog leuker :D

De herstelling van vorige zaterdag is een succes!

Bella de koe, met roze vlekken ;-)

De vocht-test is ook OK (één uur zonder condens).

Epoxy L235 van Gazechim composites

De Selia is een echte golfbal

De eerste laag zit er op

Te koud voor epoxy?

Vrijdag besprak ik met Marleen van Gazechim de verwerking van epoxy bij kouder weer.
De 'nieuwe' epoxy die ze me meegaf (LARIT L 235) opent in elk geval mogelijkheden om de Selia alsnog tijdig klaar te krijgen: verwerkingstemperatuur tussen MIN 60°C en 50°C.
Epoxy kan doorharden vanaf een temperatuur van 10°C, als de temperatuur lager is, stopt het verhardingsproces, maar dat wil niet zeggen dat de toepassing daardoor mislukt is, want eens de temperatuur weer boven die 10°C komt, hardt hij gewoon verder.
De eerste 6 uren zijn cruciaal om uitzakken te voorkomen, als die zes uren allemaal warmer zijn dan 10°C zit je goed.
Hierin zie ik wel mogelijkheden: wat ik eerst als nadeel zag, namelijk: de werkweek die er steeds tussen zit, kan ook als voordeel dienen: als langgerekte uithardingstijd. De komende week geven ze overdag gedurende enkele uren een temperatuur die boven de 10°C uitkomt, dus al die uren dat de temperatuur zo hoog komt, kan de epoxy doorharden.

Actie dus:  ik reed vandaag weer naar de boot, en heb de rotte plekken behandeld.
Ik koos toch maar voor de Solupox Multi, die kan je vermengen per volume, en die heeft een zeer goede hechting op o.a. polyester, en heeft een grote druk- en trekvastheid.  Ideaal dus.
Er is één enkel nadeeltje: ik zal moeten afwerken met zelf aangemaakte epoxy-plamuur, want polyesterplamuur op epoxy aanbrengen is geen optie.
Ik hoop enkel dat de gekochte ammoniak OK is, want het is weinig ruikende, milieuvriendelijke ammoniak...

Volgende werkwijze heb ik gevolgd:

• ontvetten met ammoniak (opent de polyester poriën)
• glasweefseltjes op maat knippen
• droogblazen met een haardroger
• indeppen met aangemaakte Solupox Multi
• eerste glasweefseltje aanbrengen
• indeppen zodat dit glasmatje verzadigd is
• tweede glasweefseltje waarbij de weefsels 45° tegenover het eerste matje liggen
• alweer verzadigen
• Resterende epoxy aangedikt met Nevitix verdikkingspoeder
• Over de glasweefsel heen plamuren
• afgedekt met een vel stevige plastic en daarover een stevig stuk golfkarton om doorzakken te voorkomen

De foto's verduidelijken vast:

Milieuvriendelijke ammoniak...

Goed droogblazen

Indeppen met een eerste laagje Solupox

Twee glasweefsels over elkaar (45° tegenover elkaar!)

Afdekken met plastic en karton tegen het uitzakken

Kleefletters en epoxy...

Vandaag weer eens gaan klussen. Mijn dochter ging mee. Best wel handig, want nu kon ik de boutjes van de genua-rails aantrekken. In je eentje lukt dat niet.

Meteen ook een ander klusje aangepakt: de ligplaatsnaam op de spiegel is een oude, en zeker niet meer actueel.  De Selia komt uit Drimmelen, maar zelf ben ik daar nog niet geweest met de Selia. Die moest dus dringend aangepast worden. Maar hoe krijg je in godsnaam die letters er makkelijk af? Wel: met een haardroger ;-)  Blaas de letters warm en prul een begin los met een plamuurmes. Eens je een hoekje los hebt trek je met de vingers de letter er zo af. Hehe, dat ging vlot!

Binnenkort kan de nieuwe ligplaatsnaam er op, maar nu eerst de andere klusjes.

Een van de andere klusjes die er helaas niet meer van gekomen was, is de romp afspoelen. Tegen dat ik zover was, werd alle water afgesloten in de haven, en is deze ingreep blijven liggen. Ik heb vandaag dan maar water uit de haven genomen met een emmertje, en de romp twee maal afgespoeld met een spons, dat zal het ook wel doen.
Als het weer een beetje warmer wordt, kan ik de romp helemaal ontvetten met pure ammoniak, dat zet de poriën van de polyester open, en zo kan de romp een laatste stukje drogen. Zodra ik klaar ben met het plamuurwerk (het mijnenveld aan osmoseplekjes...) kan er een eerste laag epoxy op. Ook hiervoor weer even ontvetten met ammoniak.  Doordat de poriën van de polyester open komen, zal de eerste laag epoxy prima hechten.  Tussen de volgende lagen epoxy ontvet ik dan met aceton.
Dit alles was weer een supertip van Gazechim/Polyesterland. Marleen daar is een absolute kenner op dit vlak en trakteert elke klant met de nodige uitleg. Kortom= een aanrader!

Helaas is het nog net te koud voor het plamuurwerk, daar heb ik gedurende een dik uur 10°C nodig, en dat halen we nog net niet... tenzij ik ga plamuren met epoxy, aangedikt met een verdikkingsmiddel, maar dat schuurt lastiger dan de veel goedkopere polyester.

Op de terugweg naar de auto passeerde ik langs het achterste deel van de jachthaven, en alweer gleed mijn blik langs een prachtig jachtje daar. Ik ken het type niet maar één ding weet ik zeker: dat zou mijn ultieme droom zijn.  Iemand die meer weet over dit jachtje?

Delaminatie en andere miserie...

Tweede dag schuren... man man, met vandaag erbij geteld ben ik al 5 dagen aan het onderschip bezig.
Leuk is anders, maar ja...
Vandaag dus de bakboordzijde afgeschuurd zodat alles zuiver gelcoat is. Nu ziet het hele onderwaterschip weer wit, zoals het ooit geweest is.
Ezén van de vorige eigenaars heeft reeds een aanpak voor de osmose gedaan, daar ben ik haast zeker van want de afgeschuurde en afgekrabde schilfers zijn mijn inziens puur epoxy. Alleen heeft die eigenaar de epoxy over een bedenkelijke laag gezet.  Alles wat ik vandaag afgeschuurd heb, ruikt naar petroleum. Het moet dus iets olieachtigs zijn.
Bij wijze van test kleefde ik deze morgen een vel plastic tegen reeds afgeschuurde romp, om te zien of er condens gevormd wordt... Na zes uur haalde ik de plastic er weer af: NIKS niemendal condens.  Ofwel is de romp dus (deels) droog, ofwel ademt de gelcoat niet.

Nu is dus de linkerzijde ook afgeschuurd zodat alle oude lagen er af zijn, behalve de gelcoat zelf.
Of ik die laag er nu helemaal ga afhalen, daar ben ik na vandaag niet uit. Ik vroeg vandaag de mening van andere boot-eigenaars, en allemaal zeiden ze dat ze dat niet zouden doen. "Het sop is de kolen niet waard." zeiden ze. BOn, ikzelf zie er alvast tegenop.
Door een deel van de coating reeds af te schuren, kwamen er nog een paar bellen boven en zowat alle bellen zijn helemaal weggeschuurd nu. Her en der zie ik nu de polyester zelf. Nu is het dus deels gelcoat en deels glasmat wat je ziet.

Wel kwamen er nog drie cruciale plekken bloot: delaminatie!  Deze drie plekken zijn los gekomen tot op 3mm diep zoiets, dat is al een flinke 'kankerplek'.

Die kunnen nu goed drogen tot in april, dan neem ik de romp weer onder handen.
Rest de vraag of ik morgen alweer ga schuren, of niet. Ik zou dan de resterende hoekjes en kantjes bloot schuren, en daarna een extra dekzeil spannen zodat er geen regen aan het onderwaterschip kan.

Vloertje er uit... en sponzen maar!

Alweer een werkdag achter de rug. Een zware dag zeg maar.
Eerst heb ik drastische maatregelen genomen tegen de natte mastvoet: ik vermoedde dat er wat water in de dubbele romp zat en had eerst een stukje vloer uit geslepen, maar vandaag ging ik voor de grove aanpak: de hele vloer er uit. Ik verwachtte een beetje water en kreeg... een hele plas. Het was haast een aquarium onder die vloer! In totaal heb ik er pakweg 15 liter water uit gehaald!
Nu is die romp binnen helemaal bloot en kan die rustig drogen. Wellicht een extra slimme zet tegen de osmose.

Stuurboord mooi geschuurd...

Na deze ingreep werd het tijd om het excentrische schuurmachine op de romp te zetten. Plan was om de gelcoat helemaal weg te schuren maar na een dikke halve dag schuren kreeg ik er enkel het bovenste deel af. Hier en daar heb ik de reeds opengeprikte bellen verder weggeschuurd, tot op de glasmat, andere bellen liet ik voorlopig zo. Aan de geschuurde stuurboord heb ik nu twee cruciale plekken gevonden en grondig geschuurd. Op die plekken is delaminatie. Alle andere plekken zijn reeds droog. De vraag die zich nu stelt: moet effectief al die gelcoat er af? Als ik dat niet doe zal de romp wel drogen (pas in april gaat de epoxy er over heen) maar loop ik risico om binnen een paar jaar opnieuw osmosebelletjes te zien. Wat pro pleit is dat de romp nu nog mooi strak is, op de opengeschuurde bellen na en dat is veel gemakkelijker te plamuren en glad te maken dan een volledig kaal geschuurde romp.

Wordt vervolgd... morgen als ik de bakboord zijde geschuurd heb ;-)

Help! Een aquarium onder de vloer!

Het weggehaalde vloerdeel...

De werkwijze om de osmose aan te pakken

Er is op internet erg veel info te vinden over osmose.

Je vindt ook een resem bedrijven die je boot kunnen behandelen en doorgaans kost dat tussen de 220 en 330 euro per vierkante meter.

Ik kreeg een offerte van 200 euro, jawel: 200 euro om mijn kleine Selia te behandelen (enkel het onderwaterschip!)

Ik ging dus weer te rade bij mijn 'huisleverancier': Polyesterland in Wommelgem.

Ik ben reeds jaren klant bij hen (sind 2002) en tot nu toe heb ik daar steeds een heel goede service gekregen en altijd het beste advies.

Na mijn mailtje over de osmose is dat niet anders.

Hierna een samenvatting van de aanpak die zij mij geadviseerd hebben: 

VOORBEREIDING

Zorg er allereerst voor dat al de blaasjes grondig gereinigd worden met proper water.  Eventueel als het een mogelijkheid is dan raad ik toch ook aan de gelcoat zoveel mogelijk af te schuren.

SCHUREN

Gebruik best een schuurmachine. Beginnen met een korrel 40 en zo naar een fijnere afwerkingskorrel gaan zodat de plekken die nog niet zichtbaar zijn met osmose toch ook behandeld worden.

Schuren kan met een vlakschuurmachine, schuurschijf, excentrische schuurmachine.  Bij een schuurschijf is er inderdaad een handigheid nodig om de schijf goed plat tegen de boot te houden zodat je geen groeven trekt in de romp.   Een bandschuurmachine is een grote nee.  Daar ga je zeker oneffenheden mee creëren.  Eventueel zou je ook je licht eens kunnen opsteken bij bv een verhuurfirma of die iets nieuws hebben om een vlugge en gelijkmatige afschraping of afschuring te geven.  Polyester mag verwarmd worden tot ong 80 °C.  Te warm is inderdaad niet goed voor de kwaliteit van het glas.

Het terug glad krijgen is natuurlijk vakmanschap.  Dat betekent plamuren, schuren, plamuren, schuren, .....

DROGEN VAN DE ROMP

Goed reinigen met proper water zodat de zouten zoveel mogelijk van de romp zijn.

Het is inderdaad het best om de boot enkele maanden te laten drogen maar ik zou aanraden om eventueel de boot  onder de waterlijn af te dekken met een plastiek waardoor er wel een frisse wind kan waaien om tocht te veroorzaken zodat het geheel niet condenseert. Best is te zien dat er toch voldoende tocht rondom de boot wordt gecreërd zonder dat die telkens volledig nat wordt bij een regenbui.  Als er ergens een wind door waait dan droogt het ook sneller.

NIEUWE LAGEN AANBRENGEN

Ik vind het aanbrengen van een nieuwe gelcoatlaag enigszins een nutteloze kost gezien je deze inderdaad beter kan vervangen door een epoxylaag die het voordeel heeft om volledig waterdicht en dampdicht te zijn.  De truc met de plastiek cover van 20 bij 20 cm is een goede oplossing om te zien of je boot klaar is om herschilderd te worden.

Je kan altijd, als het weer en de temperatuur begin volgend jaar slecht zou zijn, nog eventueel de romp manueel droogblazen of er een warmluchtblazertje onder zetten zodat alles goed droogt alvorens je er de epoxyhars over zet.

Als je zover gaat dat de gelcoat er bijna helemaal af is kan je best minstens drie lagen epoxyhars aanbrengen.  Vooraf moet de boot na het drogen wel terug lichtjes worden opgeruwd en te worden afgewassen met amoniak (te verkrijgen in elk warenhuis) om de poriën van de polyester goed open te zetten zodat er een betere hechting is tussen polyester en epoxy. De tijd tussen de lagen epoxy bedraagt 24 uur en een volgende kan zonder opschuren worden gezet op de vorige.  Je kan de plaatsen waar het nodig is bijwerken met een polyesterplamuur want je zet er daarna toch een epoxyhars over.  Wel op die plaatsen even ontvetten met aceton.  Als je polyester op polyester zet dan reinig je met aceton.  Zet je epoxyhars op polyester dan reinig je steeds met amoniak.  Polyester op epoxy is niet aan te raden omdat die geen grip krijgt op epoxy.

LAATSTE LAAG

Na de drie lagen epoxy (of vier lagen) kan er de antifouling overheen, twee lagen, maar informeer eerst of de antifouling eventueel een primer vereist wanneer hij op epoxy gezet wordt.

Rompje schrapen (en afzien...)

Het was alleszins duidelijk: eender welke aanpak voor osmose, het allereerste, en eigenlijk ook allerbelangrijkste, is dat de romp goed kan drogen.
De Selia zal niet erg drogen als ik al die lagen op de romp laat, ik moet en zal alle troep tot op de gelcoat er af moeten krijgen.
Geen woorden, maar daden, dus vandaag reed ik (alweer) naar de boot, gewapend met zowat alles wat verf kan verwijderen: staalborstels, verfschraper, boormachine met borstels, schuurmachine... alleen de verfstripper met hete lucht bleef thuis.


Ik startte met de verfschraper, voorzien van een nieuw mesje: geweldig hoe vlot dat de lagen antifouling, en wat daar onder zit, weghaalde.  Dan, bij wijze van test, de boormachine met staalborstel: het rendement ligt beduidend lager dan de schraper, dus met de schraper zal het moeten gebeuren.
Het ging redelijk vlot. Na twee uur was de helft van het onderwaterschip redelijk kaal.
Er lagen al zeker drie lagen antifouling op, daaronder een zilverkleurige laag, ik vermoed epoxy, en daaronder twee bruine lagen, een donkerbruine en een lichtbruine. Dan de eerste laag, als eerste over de gelcoat: dat lijkt me een soort teer of bitumen waarover gewoon de andere lagen heen geschilderd zijn: dat verklaart zowat alles, want op die bitumen hecht zowat niets.

Helaas ontdekte ik, door de schraper te gebruiken, nog heel wat blaasjes. Ik kan gerust zeggen dat de Selia meer dan matige osmose heeft.  Hopelijk gaat mijn aanpak dit probleem voldoende vertragen.  Ik durf niet te zeggen dat mijn aanpak de osmose geheel zal stoppen. De Selia zal waarschijnlijk eerder op pensioen gaan dan ik ;-)

Het helpt wel degelijk om die blaasjes open te prikken. Toen ik arriveerde en even de romp controleerde zag ik her en der de blaasjes 'tranen'.

Na al dat schrapen moest ik wel het gelag betalen: een branderig gevoel in mijn gelaat en tranende ogen zodat ik haast niet meer huiswaarts kon rijden. Zo hard pikten mijn ogen, en geloof me: ik droeg een veiligheidsbril, maar die was niet volledig aansluitend zodat er alsnog wat stof doorheen kon waaien.
Het duurde uren vooraleer dat pikken verminderde. Thuis nam ik sito presto een douche en spoelde mn ogen, maar echt over was het niet.

Vrouwlief kan helemaal niet begrijpen dat ik dit alles over heb voor de Selia, maar zij heeft dan ook niets met watersport...

Osmose: wat zijn mijn mogelijkheden?

"Aan osmose is nog geen enkel schip gezonken.", zei iemand me eens.

Na wat opzoekwerk vond ik volgende:
- Hydrolyse, het verschijnsel waarbij polyester door wateropname uiteenvalt, is niet te stoppen en ook niet te repareren met een tweecomponenten verfsysteem
- 'Een zeer zorgvuldig gebouwde polyester romp zal niet snel water opnemen en dan duurt het erg lang voor osmose optreedt, of verzwakking van het onderwaterschip als gevolg van hydrolyse. Ik ken echter maar weinig schepen die zo goed zijn gebouwd.
- 'Bij veel oudere polyester jachten zie je inderdaad, dat niet osmose het probleem is, maar de aantasting door hydrolyse'
- De oorzaak van osmose zijn de soorten hars en glaswapening die de fabrikant gebruikte


Volgende oplossingen kwamen aan de orde:

Een goede voorbehandeling voor het osmose herstel systeem is:
1. Reinig het hele onderwaterschip met overvloedig water met een geschikt reinigingsmiddel om vuil, zout, stof, resten van zure osmose produkten, etc. te verwijderen, bij voorkeur met hoge druk  reinigingsapparatuur.
2. Verwijder de gelcoat en de blaasjes tegelijkertijd door middel van sand washing, schaven of schuren. Schuren wordt alleen aanbevolen voor het verwijderen van blazen op kleine oppervlakken (plaatselijk herstel);
3. Laat het onderwater schip drogen, dit kan tot enkele maanden duren.
Met behulp van een electronische vochtmeter zoals bijvoorbeeld een “Skipper”
kan men controleren of de romp droog is. Vergelijk steeds het vocht percentage van het onderwater schip met het bovenwater schip.
Een andere methode is om een vel doorzichtig plastic van 40 bij 40 cm met plakband te bevestigen op de
romp. Als na 24 uur geen condensatie aanwezig is op het plastic, is de romp
voldoende droog.

Dan vond ik gelukkig ook een oplossing:
- Bij een licht tot matig vochtgehalte en niet te veel blaasjes, is mijn advies: eerst lokaal behandelen en de romp zonder antifouling te laten drogen gedurende de winter. Als het drogen lukt, kan je een afsluitende laag aanbrengen op de geschuurde gelcoat, korrel 80. Hiervoor gebruik ik Atlac 580 ACT, een vinylesterhars van DSM Resins, waarvan de dampdichtheid die van epoxy benadert of zelfs overtreft

En ook nog een paar andere handige tips:
- 's winters stallen op de wal vertraagt de achteruitgang
- Aanbrengen van een verfsysteem, zelfs het allerbeste, heeft bij osmose geen zin
- repareren met epoxyhars is een zeer goede oplossing
- de gecoat opschuren met een P180 voor het aanbrengen van epoxy-lagen
- epoxy-plamuur glad schuren met een P120 of P180
- oude verflagen verwijderen met een P60 of P80

Wat de Selia betreft:
Hij staat buiten op een bok: de gecoat verwijderen is dus geen mogelijkheid. Tweede aspect is daar bovenop de weersafhankelijkheid: buiten is zeker goed voor het drogen maar een nadeel voor het aanbrengen van epoxy in het voorjaar. Een grondige aanpak is dus niet mogelijk.

Ik zal me dus wagen aan volgende aanpak:
- alle anti-fouling verwijderen, en andere lagen, tot op de gecoat
- alle gevonden bellen open frezen met een drempeltje
- laten drogen tot een stuk in maart. Vochtigheid meten met een stuk plastic zoals eerder beschreven op het internet.
- vijf lagen gelshield over de geschuurde gecoat
- twee lagen Jotun anti-fouling

Een andere aanpak zie ik op dit moment niet.
Mijn allereesrte probleem is nu dus: hoe krijg ik al die lagen van de romp?

Mijn Selia heeft osmose...

Ik had al langer een voorgevoel maar nu is het zeker: de Selia heeft osmose!
Toen ik vele jaren terug met mijn vader een 420 restaureerde hadden we de romp helemaal kaal gemaakt, alle gelcoat er af, en dan nieuwe lagen epoxy erover: de allerbeste oplossing tegen osmose.
Bij de Selia is dat helaas geen oplossing.

Met goede moed begon ik vandaag de romp af te krabben met een verfkrabber. Dit is een prima middel om osmose-bellen op te sporen, die komen meteen 'boven water' tijdens het krabben. Prik ze ook meteen open om geen enkele bel te missen.
Fabian van Watersportwinkel Steenbergen kwam vandaag langs met mijn bestelde materiaal (= knappe service als je het mij vraagt!) en hij keek even mee naar het probleem.
Hij vertelde me de truc om zekerheid te hebben of het daadwerkelijk osmose is: prik de bellen open en ruik aan de vloeistof die er uit komt.  Ruikt ze zuur, dan is het effectief osmose.
Ik moest niet eens ruiken aan de bellen, de geur was bijzonder opvallend. Uit sommige bellen spoot de vloeistof er zelfs uit. Ik probeerde ook wat gelcoat weg te krabben zodat de 'bellen' goed kunnen uitdrogen.

Na deze 'hard labeur' nam ik even de tijd om het nieuwe deurtje te plaatsen. Bij de bestelling, die Fabian langs bracht, zat ook een inox verluchtingsroostertje en dat moest eerst op het bovenste deurdeel gekleefd worden.

Nadien kregen de twee kimkielen een tweede laag anti-roestverf. Die kunnen nu de winter door.

Laatste opdracht vandaag was het wegnemen van de houten steunlatten voor de motorsteun, die waren echt wel door en door rot...

Morgen wordt ook nog een klusdag, maar dan thuis: uitzagen en vernissen van nieuwe houten latten voor de motorsteun, een nieuw elektrisch paneeltje, en zo nog van die 'thuis'-werkjes  ;-)