Delaminatie en andere miserie...

Tweede dag schuren... man man, met vandaag erbij geteld ben ik al 5 dagen aan het onderschip bezig.
Leuk is anders, maar ja...
Vandaag dus de bakboordzijde afgeschuurd zodat alles zuiver gelcoat is. Nu ziet het hele onderwaterschip weer wit, zoals het ooit geweest is.
Ezén van de vorige eigenaars heeft reeds een aanpak voor de osmose gedaan, daar ben ik haast zeker van want de afgeschuurde en afgekrabde schilfers zijn mijn inziens puur epoxy. Alleen heeft die eigenaar de epoxy over een bedenkelijke laag gezet.  Alles wat ik vandaag afgeschuurd heb, ruikt naar petroleum. Het moet dus iets olieachtigs zijn.
Bij wijze van test kleefde ik deze morgen een vel plastic tegen reeds afgeschuurde romp, om te zien of er condens gevormd wordt... Na zes uur haalde ik de plastic er weer af: NIKS niemendal condens.  Ofwel is de romp dus (deels) droog, ofwel ademt de gelcoat niet.

Nu is dus de linkerzijde ook afgeschuurd zodat alle oude lagen er af zijn, behalve de gelcoat zelf.
Of ik die laag er nu helemaal ga afhalen, daar ben ik na vandaag niet uit. Ik vroeg vandaag de mening van andere boot-eigenaars, en allemaal zeiden ze dat ze dat niet zouden doen. "Het sop is de kolen niet waard." zeiden ze. BOn, ikzelf zie er alvast tegenop.
Door een deel van de coating reeds af te schuren, kwamen er nog een paar bellen boven en zowat alle bellen zijn helemaal weggeschuurd nu. Her en der zie ik nu de polyester zelf. Nu is het dus deels gelcoat en deels glasmat wat je ziet.

Wel kwamen er nog drie cruciale plekken bloot: delaminatie!  Deze drie plekken zijn los gekomen tot op 3mm diep zoiets, dat is al een flinke 'kankerplek'.

Die kunnen nu goed drogen tot in april, dan neem ik de romp weer onder handen.
Rest de vraag of ik morgen alweer ga schuren, of niet. Ik zou dan de resterende hoekjes en kantjes bloot schuren, en daarna een extra dekzeil spannen zodat er geen regen aan het onderwaterschip kan.

Mijn Selia heeft osmose...

Ik had al langer een voorgevoel maar nu is het zeker: de Selia heeft osmose!
Toen ik vele jaren terug met mijn vader een 420 restaureerde hadden we de romp helemaal kaal gemaakt, alle gelcoat er af, en dan nieuwe lagen epoxy erover: de allerbeste oplossing tegen osmose.
Bij de Selia is dat helaas geen oplossing.

Met goede moed begon ik vandaag de romp af te krabben met een verfkrabber. Dit is een prima middel om osmose-bellen op te sporen, die komen meteen 'boven water' tijdens het krabben. Prik ze ook meteen open om geen enkele bel te missen.
Fabian van Watersportwinkel Steenbergen kwam vandaag langs met mijn bestelde materiaal (= knappe service als je het mij vraagt!) en hij keek even mee naar het probleem.
Hij vertelde me de truc om zekerheid te hebben of het daadwerkelijk osmose is: prik de bellen open en ruik aan de vloeistof die er uit komt.  Ruikt ze zuur, dan is het effectief osmose.
Ik moest niet eens ruiken aan de bellen, de geur was bijzonder opvallend. Uit sommige bellen spoot de vloeistof er zelfs uit. Ik probeerde ook wat gelcoat weg te krabben zodat de 'bellen' goed kunnen uitdrogen.

Na deze 'hard labeur' nam ik even de tijd om het nieuwe deurtje te plaatsen. Bij de bestelling, die Fabian langs bracht, zat ook een inox verluchtingsroostertje en dat moest eerst op het bovenste deurdeel gekleefd worden.

Nadien kregen de twee kimkielen een tweede laag anti-roestverf. Die kunnen nu de winter door.

Laatste opdracht vandaag was het wegnemen van de houten steunlatten voor de motorsteun, die waren echt wel door en door rot...

Morgen wordt ook nog een klusdag, maar dan thuis: uitzagen en vernissen van nieuwe houten latten voor de motorsteun, een nieuw elektrisch paneeltje, en zo nog van die 'thuis'-werkjes  ;-)