De Selia is er klaar voor!

Het was een ware race tegen de tijd.  Je hebt het weer nooit onder controle, maar soms je eigen agenda ook niet :D

Dit weekend gingen de twee lagen antifouling er op.  Ik had bij scheepsverf.com in juli reeds 5 liter Jotun Seaqueen gekocht en daarmee de klus geklaard.
Ondanks de nogal sombere weersvoorspellingen waagde ik het er op, en daar heb ik nu eens geen spijt van zie!
Ik kan wel een tip meegeven voor wie voor de Seaqueen kiest: doe het in de buitenlucht, en meng goed!  Denk je dat je genoeg geroerd hebt? Roer dan nog maar eens.


Tijdens de twee lagen antifouling doken er nog steeds 'micro-putjes' op, kleine gaatjes.  Geen tijd meer voor epoxyplamuur, dus nam ik de TEC7-spuit, vulde gauw het gaatje en meteen de antifouling er overheen. Dicht is het gaatje in elk geval.  Ook de naden van de kielen heb ik afgekit met TEC7.
Na de laatste laag heb ik de romp zelf in de silicone-was gezet, die blinkt nu mooi.
De Selia kan volgende zaterdag te water.  Er rest dan enkel nog wat kluswerk binnen in de kajuit, en de mast weer recht zetten.

Laat het vaarseizoen maar komen!

De laatste laag antifouling

Rechts de romp in de was, links nog niet

De nieuwe zalingen

Het eindresultaat!

Vloertje er uit... en sponzen maar!

Alweer een werkdag achter de rug. Een zware dag zeg maar.
Eerst heb ik drastische maatregelen genomen tegen de natte mastvoet: ik vermoedde dat er wat water in de dubbele romp zat en had eerst een stukje vloer uit geslepen, maar vandaag ging ik voor de grove aanpak: de hele vloer er uit. Ik verwachtte een beetje water en kreeg... een hele plas. Het was haast een aquarium onder die vloer! In totaal heb ik er pakweg 15 liter water uit gehaald!
Nu is die romp binnen helemaal bloot en kan die rustig drogen. Wellicht een extra slimme zet tegen de osmose.

Stuurboord mooi geschuurd...

Na deze ingreep werd het tijd om het excentrische schuurmachine op de romp te zetten. Plan was om de gelcoat helemaal weg te schuren maar na een dikke halve dag schuren kreeg ik er enkel het bovenste deel af. Hier en daar heb ik de reeds opengeprikte bellen verder weggeschuurd, tot op de glasmat, andere bellen liet ik voorlopig zo. Aan de geschuurde stuurboord heb ik nu twee cruciale plekken gevonden en grondig geschuurd. Op die plekken is delaminatie. Alle andere plekken zijn reeds droog. De vraag die zich nu stelt: moet effectief al die gelcoat er af? Als ik dat niet doe zal de romp wel drogen (pas in april gaat de epoxy er over heen) maar loop ik risico om binnen een paar jaar opnieuw osmosebelletjes te zien. Wat pro pleit is dat de romp nu nog mooi strak is, op de opengeschuurde bellen na en dat is veel gemakkelijker te plamuren en glad te maken dan een volledig kaal geschuurde romp.

Wordt vervolgd... morgen als ik de bakboord zijde geschuurd heb ;-)

Help! Een aquarium onder de vloer!

Het weggehaalde vloerdeel...

De werkwijze om de osmose aan te pakken

Er is op internet erg veel info te vinden over osmose.

Je vindt ook een resem bedrijven die je boot kunnen behandelen en doorgaans kost dat tussen de 220 en 330 euro per vierkante meter.

Ik kreeg een offerte van 200 euro, jawel: 200 euro om mijn kleine Selia te behandelen (enkel het onderwaterschip!)

Ik ging dus weer te rade bij mijn 'huisleverancier': Polyesterland in Wommelgem.

Ik ben reeds jaren klant bij hen (sind 2002) en tot nu toe heb ik daar steeds een heel goede service gekregen en altijd het beste advies.

Na mijn mailtje over de osmose is dat niet anders.

Hierna een samenvatting van de aanpak die zij mij geadviseerd hebben: 

VOORBEREIDING

Zorg er allereerst voor dat al de blaasjes grondig gereinigd worden met proper water.  Eventueel als het een mogelijkheid is dan raad ik toch ook aan de gelcoat zoveel mogelijk af te schuren.

SCHUREN

Gebruik best een schuurmachine. Beginnen met een korrel 40 en zo naar een fijnere afwerkingskorrel gaan zodat de plekken die nog niet zichtbaar zijn met osmose toch ook behandeld worden.

Schuren kan met een vlakschuurmachine, schuurschijf, excentrische schuurmachine.  Bij een schuurschijf is er inderdaad een handigheid nodig om de schijf goed plat tegen de boot te houden zodat je geen groeven trekt in de romp.   Een bandschuurmachine is een grote nee.  Daar ga je zeker oneffenheden mee creëren.  Eventueel zou je ook je licht eens kunnen opsteken bij bv een verhuurfirma of die iets nieuws hebben om een vlugge en gelijkmatige afschraping of afschuring te geven.  Polyester mag verwarmd worden tot ong 80 °C.  Te warm is inderdaad niet goed voor de kwaliteit van het glas.

Het terug glad krijgen is natuurlijk vakmanschap.  Dat betekent plamuren, schuren, plamuren, schuren, .....

DROGEN VAN DE ROMP

Goed reinigen met proper water zodat de zouten zoveel mogelijk van de romp zijn.

Het is inderdaad het best om de boot enkele maanden te laten drogen maar ik zou aanraden om eventueel de boot  onder de waterlijn af te dekken met een plastiek waardoor er wel een frisse wind kan waaien om tocht te veroorzaken zodat het geheel niet condenseert. Best is te zien dat er toch voldoende tocht rondom de boot wordt gecreërd zonder dat die telkens volledig nat wordt bij een regenbui.  Als er ergens een wind door waait dan droogt het ook sneller.

NIEUWE LAGEN AANBRENGEN

Ik vind het aanbrengen van een nieuwe gelcoatlaag enigszins een nutteloze kost gezien je deze inderdaad beter kan vervangen door een epoxylaag die het voordeel heeft om volledig waterdicht en dampdicht te zijn.  De truc met de plastiek cover van 20 bij 20 cm is een goede oplossing om te zien of je boot klaar is om herschilderd te worden.

Je kan altijd, als het weer en de temperatuur begin volgend jaar slecht zou zijn, nog eventueel de romp manueel droogblazen of er een warmluchtblazertje onder zetten zodat alles goed droogt alvorens je er de epoxyhars over zet.

Als je zover gaat dat de gelcoat er bijna helemaal af is kan je best minstens drie lagen epoxyhars aanbrengen.  Vooraf moet de boot na het drogen wel terug lichtjes worden opgeruwd en te worden afgewassen met amoniak (te verkrijgen in elk warenhuis) om de poriën van de polyester goed open te zetten zodat er een betere hechting is tussen polyester en epoxy. De tijd tussen de lagen epoxy bedraagt 24 uur en een volgende kan zonder opschuren worden gezet op de vorige.  Je kan de plaatsen waar het nodig is bijwerken met een polyesterplamuur want je zet er daarna toch een epoxyhars over.  Wel op die plaatsen even ontvetten met aceton.  Als je polyester op polyester zet dan reinig je met aceton.  Zet je epoxyhars op polyester dan reinig je steeds met amoniak.  Polyester op epoxy is niet aan te raden omdat die geen grip krijgt op epoxy.

LAATSTE LAAG

Na de drie lagen epoxy (of vier lagen) kan er de antifouling overheen, twee lagen, maar informeer eerst of de antifouling eventueel een primer vereist wanneer hij op epoxy gezet wordt.

Rompje schrapen (en afzien...)

Het was alleszins duidelijk: eender welke aanpak voor osmose, het allereerste, en eigenlijk ook allerbelangrijkste, is dat de romp goed kan drogen.
De Selia zal niet erg drogen als ik al die lagen op de romp laat, ik moet en zal alle troep tot op de gelcoat er af moeten krijgen.
Geen woorden, maar daden, dus vandaag reed ik (alweer) naar de boot, gewapend met zowat alles wat verf kan verwijderen: staalborstels, verfschraper, boormachine met borstels, schuurmachine... alleen de verfstripper met hete lucht bleef thuis.


Ik startte met de verfschraper, voorzien van een nieuw mesje: geweldig hoe vlot dat de lagen antifouling, en wat daar onder zit, weghaalde.  Dan, bij wijze van test, de boormachine met staalborstel: het rendement ligt beduidend lager dan de schraper, dus met de schraper zal het moeten gebeuren.
Het ging redelijk vlot. Na twee uur was de helft van het onderwaterschip redelijk kaal.
Er lagen al zeker drie lagen antifouling op, daaronder een zilverkleurige laag, ik vermoed epoxy, en daaronder twee bruine lagen, een donkerbruine en een lichtbruine. Dan de eerste laag, als eerste over de gelcoat: dat lijkt me een soort teer of bitumen waarover gewoon de andere lagen heen geschilderd zijn: dat verklaart zowat alles, want op die bitumen hecht zowat niets.

Helaas ontdekte ik, door de schraper te gebruiken, nog heel wat blaasjes. Ik kan gerust zeggen dat de Selia meer dan matige osmose heeft.  Hopelijk gaat mijn aanpak dit probleem voldoende vertragen.  Ik durf niet te zeggen dat mijn aanpak de osmose geheel zal stoppen. De Selia zal waarschijnlijk eerder op pensioen gaan dan ik ;-)

Het helpt wel degelijk om die blaasjes open te prikken. Toen ik arriveerde en even de romp controleerde zag ik her en der de blaasjes 'tranen'.

Na al dat schrapen moest ik wel het gelag betalen: een branderig gevoel in mijn gelaat en tranende ogen zodat ik haast niet meer huiswaarts kon rijden. Zo hard pikten mijn ogen, en geloof me: ik droeg een veiligheidsbril, maar die was niet volledig aansluitend zodat er alsnog wat stof doorheen kon waaien.
Het duurde uren vooraleer dat pikken verminderde. Thuis nam ik sito presto een douche en spoelde mn ogen, maar echt over was het niet.

Vrouwlief kan helemaal niet begrijpen dat ik dit alles over heb voor de Selia, maar zij heeft dan ook niets met watersport...

Mijn Selia heeft osmose...

Ik had al langer een voorgevoel maar nu is het zeker: de Selia heeft osmose!
Toen ik vele jaren terug met mijn vader een 420 restaureerde hadden we de romp helemaal kaal gemaakt, alle gelcoat er af, en dan nieuwe lagen epoxy erover: de allerbeste oplossing tegen osmose.
Bij de Selia is dat helaas geen oplossing.

Met goede moed begon ik vandaag de romp af te krabben met een verfkrabber. Dit is een prima middel om osmose-bellen op te sporen, die komen meteen 'boven water' tijdens het krabben. Prik ze ook meteen open om geen enkele bel te missen.
Fabian van Watersportwinkel Steenbergen kwam vandaag langs met mijn bestelde materiaal (= knappe service als je het mij vraagt!) en hij keek even mee naar het probleem.
Hij vertelde me de truc om zekerheid te hebben of het daadwerkelijk osmose is: prik de bellen open en ruik aan de vloeistof die er uit komt.  Ruikt ze zuur, dan is het effectief osmose.
Ik moest niet eens ruiken aan de bellen, de geur was bijzonder opvallend. Uit sommige bellen spoot de vloeistof er zelfs uit. Ik probeerde ook wat gelcoat weg te krabben zodat de 'bellen' goed kunnen uitdrogen.

Na deze 'hard labeur' nam ik even de tijd om het nieuwe deurtje te plaatsen. Bij de bestelling, die Fabian langs bracht, zat ook een inox verluchtingsroostertje en dat moest eerst op het bovenste deurdeel gekleefd worden.

Nadien kregen de twee kimkielen een tweede laag anti-roestverf. Die kunnen nu de winter door.

Laatste opdracht vandaag was het wegnemen van de houten steunlatten voor de motorsteun, die waren echt wel door en door rot...

Morgen wordt ook nog een klusdag, maar dan thuis: uitzagen en vernissen van nieuwe houten latten voor de motorsteun, een nieuw elektrisch paneeltje, en zo nog van die 'thuis'-werkjes  ;-)