Epoxy en antifouling

De Selia is er klaar voor, hij kan in het water.
4 lagen epoxy, dunnetjes aangebracht om tranen te voorkomen, en twee lagen Jotun Seaqueen antifouling.

4 lagen epoxy...

Ik lag er wel een nachtje wakker van:

Heb ik de epoxy dik genoeg gedaan?

Is de antifouling dik genoeg?

Gaat het allemaal wel goed genoeg zijn?

Je kent het vast ook: de gedachtengang van een perfectionist die geen tijd heeft ;-)

Nu kwam ik terecht op www.zeilersforum.nl.

En daar lees ik her en der een vorm van geruststelling, als het over de antifouling gaat:

----------------

Drie lagen alleen doen als je 'm daarna 10 jaar niet meer uit het water wilt halen! Anders is 1 dun laagje genoeg!

----------------

Zojuist de boot uit het water, na 1 jaar Jotun.......PERFECT.

We liggen op de grevelingen, dus zout. Absolute aanbeveler voor zout water. Bijna geen aangroei en nog steeds perfecte dekking.

----------------

Die Seaqueen is een antifouling voor zeeschepen en daarom van een soort die veel langzamer slijpt. Op zich niet zo'n probleem als je genoeg vaart en mocht de aangroei er met varen niet meer vanaf gaan dan poets je 't vrij makkelijk schoon.

-----------------

Ik denk dat ik er dan met twee lagen wel even tegen kan.

De antifouling heb ik meteen op de epoxy gezet, na wat opruwen met schuurpapier nr. 240, met de hand om mijn fysieke training tegemoet te komen ;-)

Dat kan volgens de verdeler, zonder problemen:
"Als de epoxycoating de laatste laag langer dan 24 uur geleden is aangebracht dient u de epoxylaag op te ruwen voor de hechting, een primer is niet noodzakelijk in dat geval. U kunt ook de antifouling zon 5 tot 6 uur na de laatste laag aanbrengen(nat in nat systeem) in dat geval is opruwen niet noodzakelijk. E.e.a afhankelijk van het type epoxycoating."

Toch maakte ik me zorgen: stel dat die twee lagen sneller afslijten dan gehoopt, en de epoxy her en der bloot komt te liggen? Epoxy kan niet tegen zonlicht (dacht ik tot vandaag).

Marleen van Gazechim stelde me evenwel gerust:

"Ik zie dat ik je moet geruststellen ivm UV licht en epoxyhars.  Epoxyhars ondervind geen enkele nadelig resultaat betreft de chemische en technische kwaliteiten van het hars onder invloed van het uv licht.  Het enige probleem dat zich stelt is dat epoxyhars uv gevoelig is en daardoor verkleurt en gelig wordt.

Dus, niet in paniek schieten als epoxyhars komt bloot te liggen.  Die blijft even goed dampdicht en waterdicht en behoudt al zijn kwaliteiten."

De Selia is er klaar voor!

Het was een ware race tegen de tijd.  Je hebt het weer nooit onder controle, maar soms je eigen agenda ook niet :D

Dit weekend gingen de twee lagen antifouling er op.  Ik had bij scheepsverf.com in juli reeds 5 liter Jotun Seaqueen gekocht en daarmee de klus geklaard.
Ondanks de nogal sombere weersvoorspellingen waagde ik het er op, en daar heb ik nu eens geen spijt van zie!
Ik kan wel een tip meegeven voor wie voor de Seaqueen kiest: doe het in de buitenlucht, en meng goed!  Denk je dat je genoeg geroerd hebt? Roer dan nog maar eens.


Tijdens de twee lagen antifouling doken er nog steeds 'micro-putjes' op, kleine gaatjes.  Geen tijd meer voor epoxyplamuur, dus nam ik de TEC7-spuit, vulde gauw het gaatje en meteen de antifouling er overheen. Dicht is het gaatje in elk geval.  Ook de naden van de kielen heb ik afgekit met TEC7.
Na de laatste laag heb ik de romp zelf in de silicone-was gezet, die blinkt nu mooi.
De Selia kan volgende zaterdag te water.  Er rest dan enkel nog wat kluswerk binnen in de kajuit, en de mast weer recht zetten.

Laat het vaarseizoen maar komen!

De laatste laag antifouling

Rechts de romp in de was, links nog niet

De nieuwe zalingen

Het eindresultaat!

Vloertje er uit... en sponzen maar!

Alweer een werkdag achter de rug. Een zware dag zeg maar.
Eerst heb ik drastische maatregelen genomen tegen de natte mastvoet: ik vermoedde dat er wat water in de dubbele romp zat en had eerst een stukje vloer uit geslepen, maar vandaag ging ik voor de grove aanpak: de hele vloer er uit. Ik verwachtte een beetje water en kreeg... een hele plas. Het was haast een aquarium onder die vloer! In totaal heb ik er pakweg 15 liter water uit gehaald!
Nu is die romp binnen helemaal bloot en kan die rustig drogen. Wellicht een extra slimme zet tegen de osmose.

Stuurboord mooi geschuurd...

Na deze ingreep werd het tijd om het excentrische schuurmachine op de romp te zetten. Plan was om de gelcoat helemaal weg te schuren maar na een dikke halve dag schuren kreeg ik er enkel het bovenste deel af. Hier en daar heb ik de reeds opengeprikte bellen verder weggeschuurd, tot op de glasmat, andere bellen liet ik voorlopig zo. Aan de geschuurde stuurboord heb ik nu twee cruciale plekken gevonden en grondig geschuurd. Op die plekken is delaminatie. Alle andere plekken zijn reeds droog. De vraag die zich nu stelt: moet effectief al die gelcoat er af? Als ik dat niet doe zal de romp wel drogen (pas in april gaat de epoxy er over heen) maar loop ik risico om binnen een paar jaar opnieuw osmosebelletjes te zien. Wat pro pleit is dat de romp nu nog mooi strak is, op de opengeschuurde bellen na en dat is veel gemakkelijker te plamuren en glad te maken dan een volledig kaal geschuurde romp.

Wordt vervolgd... morgen als ik de bakboord zijde geschuurd heb ;-)

Help! Een aquarium onder de vloer!

Het weggehaalde vloerdeel...

Rompje schrapen (en afzien...)

Het was alleszins duidelijk: eender welke aanpak voor osmose, het allereerste, en eigenlijk ook allerbelangrijkste, is dat de romp goed kan drogen.
De Selia zal niet erg drogen als ik al die lagen op de romp laat, ik moet en zal alle troep tot op de gelcoat er af moeten krijgen.
Geen woorden, maar daden, dus vandaag reed ik (alweer) naar de boot, gewapend met zowat alles wat verf kan verwijderen: staalborstels, verfschraper, boormachine met borstels, schuurmachine... alleen de verfstripper met hete lucht bleef thuis.


Ik startte met de verfschraper, voorzien van een nieuw mesje: geweldig hoe vlot dat de lagen antifouling, en wat daar onder zit, weghaalde.  Dan, bij wijze van test, de boormachine met staalborstel: het rendement ligt beduidend lager dan de schraper, dus met de schraper zal het moeten gebeuren.
Het ging redelijk vlot. Na twee uur was de helft van het onderwaterschip redelijk kaal.
Er lagen al zeker drie lagen antifouling op, daaronder een zilverkleurige laag, ik vermoed epoxy, en daaronder twee bruine lagen, een donkerbruine en een lichtbruine. Dan de eerste laag, als eerste over de gelcoat: dat lijkt me een soort teer of bitumen waarover gewoon de andere lagen heen geschilderd zijn: dat verklaart zowat alles, want op die bitumen hecht zowat niets.

Helaas ontdekte ik, door de schraper te gebruiken, nog heel wat blaasjes. Ik kan gerust zeggen dat de Selia meer dan matige osmose heeft.  Hopelijk gaat mijn aanpak dit probleem voldoende vertragen.  Ik durf niet te zeggen dat mijn aanpak de osmose geheel zal stoppen. De Selia zal waarschijnlijk eerder op pensioen gaan dan ik ;-)

Het helpt wel degelijk om die blaasjes open te prikken. Toen ik arriveerde en even de romp controleerde zag ik her en der de blaasjes 'tranen'.

Na al dat schrapen moest ik wel het gelag betalen: een branderig gevoel in mijn gelaat en tranende ogen zodat ik haast niet meer huiswaarts kon rijden. Zo hard pikten mijn ogen, en geloof me: ik droeg een veiligheidsbril, maar die was niet volledig aansluitend zodat er alsnog wat stof doorheen kon waaien.
Het duurde uren vooraleer dat pikken verminderde. Thuis nam ik sito presto een douche en spoelde mn ogen, maar echt over was het niet.

Vrouwlief kan helemaal niet begrijpen dat ik dit alles over heb voor de Selia, maar zij heeft dan ook niets met watersport...

De Selia gaat in winterslaap...

Het is zover: de Selia ligt in winterberging op de wal.

Het was een huzarenstukje omdat die havenmeester zijn 'trailer' niet geschikt was voor zo'n klein kimkielertje. En dordat die 'trailer' veel meer geschikt is voor grotere schepen, ligt de Selia nog een flink stuk boven de grond ook. Ik hoopte dat ie zeer bereikbaar bleef met een paar blokken onder zijn kielen, maar nu ligt ie vrij hoog op een bok. (Wel een voordeel: minder welkome bezoekers gaan zich er niet aan wagen)

Het onderwaterschip is niet echt in goede staat, hier is dringend werk aan. De kimkielen roesten, de anti-fouling is al met de hoge drukspuit een flink stuk verwijderd.

Voor de rest valt het al bij al nog wel mee. Hier en daar zie ik plekjes waar de glasmat komt piepen, dat vind ik een stuk minder goed. Hoe ik de romp ga aanpakken is nog de vraag: best nu gewoon laten uitdrogen en eens goed over nadenken? Tips zijn welkom ;-)

De mast strijken in je eentje en over de preekstoelen leggen die ik geen tweede keer in mn eentje, dat is zeker. Het is helemaal niet zo eenvoudig als het lijkt.

Vandaag, zondag, ga ik de kimkielen afschuren en een laag roestwerende verf overheen zetten, anders zijn die flink verroest tegen het voorjaar.

De voegen tussen de kimkielen en de romp komen hier en daar los.  Dit ook voor de voeg tussen de scheg en de romp. Die kan ik uitkrabben zodat ook daar het zaakje goed kan drogen. Om werk te besparen ga ik enkel de losse delen uitkrabben, de delen die nog goed zijn laat ik gewoon zitten.

Binnen is de boot helemaal leeg gehaald, en al had ik vorige week al een volle wagen aan materiaal naar huis gezeuld, ook deze keer kwam er nog een volle wagen uit! Fenomenaal wat er allemaal in zo'n kleine L17 kan ;-)

Uit ervaring weet ik dat je eerste werklijst nooit volledig is, en ook nu weer kwam er al gelijk een probleem boven water: de maststeun binnen is onderaan aan het rotten! Het steunblokje is gebarsten, helemaal nat, en ook de maststeun zelf is onderaan helemaal nat.  Via de gaatjes voor de schroeven is er nu ook water de romp in gelopen. Daar is maar één oplossing voor: gaatjes groter uitboren en keukenrol er in. Die zuigt het water op en laat het 'als een vlag' verdampen buiten de romp. Een beetje zoals een lont zeg maar.