Te koud voor epoxy?

Vrijdag besprak ik met Marleen van Gazechim de verwerking van epoxy bij kouder weer.
De 'nieuwe' epoxy die ze me meegaf (LARIT L 235) opent in elk geval mogelijkheden om de Selia alsnog tijdig klaar te krijgen: verwerkingstemperatuur tussen MIN 60°C en 50°C.
Epoxy kan doorharden vanaf een temperatuur van 10°C, als de temperatuur lager is, stopt het verhardingsproces, maar dat wil niet zeggen dat de toepassing daardoor mislukt is, want eens de temperatuur weer boven die 10°C komt, hardt hij gewoon verder.
De eerste 6 uren zijn cruciaal om uitzakken te voorkomen, als die zes uren allemaal warmer zijn dan 10°C zit je goed.
Hierin zie ik wel mogelijkheden: wat ik eerst als nadeel zag, namelijk: de werkweek die er steeds tussen zit, kan ook als voordeel dienen: als langgerekte uithardingstijd. De komende week geven ze overdag gedurende enkele uren een temperatuur die boven de 10°C uitkomt, dus al die uren dat de temperatuur zo hoog komt, kan de epoxy doorharden.

Actie dus:  ik reed vandaag weer naar de boot, en heb de rotte plekken behandeld.
Ik koos toch maar voor de Solupox Multi, die kan je vermengen per volume, en die heeft een zeer goede hechting op o.a. polyester, en heeft een grote druk- en trekvastheid.  Ideaal dus.
Er is één enkel nadeeltje: ik zal moeten afwerken met zelf aangemaakte epoxy-plamuur, want polyesterplamuur op epoxy aanbrengen is geen optie.
Ik hoop enkel dat de gekochte ammoniak OK is, want het is weinig ruikende, milieuvriendelijke ammoniak...

Volgende werkwijze heb ik gevolgd:

• ontvetten met ammoniak (opent de polyester poriën)
• glasweefseltjes op maat knippen
• droogblazen met een haardroger
• indeppen met aangemaakte Solupox Multi
• eerste glasweefseltje aanbrengen
• indeppen zodat dit glasmatje verzadigd is
• tweede glasweefseltje waarbij de weefsels 45° tegenover het eerste matje liggen
• alweer verzadigen
• Resterende epoxy aangedikt met Nevitix verdikkingspoeder
• Over de glasweefsel heen plamuren
• afgedekt met een vel stevige plastic en daarover een stevig stuk golfkarton om doorzakken te voorkomen

De foto's verduidelijken vast:

Milieuvriendelijke ammoniak...

Goed droogblazen

Indeppen met een eerste laagje Solupox

Twee glasweefsels over elkaar (45° tegenover elkaar!)

Afdekken met plastic en karton tegen het uitzakken

Kleefletters en epoxy...

Vandaag weer eens gaan klussen. Mijn dochter ging mee. Best wel handig, want nu kon ik de boutjes van de genua-rails aantrekken. In je eentje lukt dat niet.

Meteen ook een ander klusje aangepakt: de ligplaatsnaam op de spiegel is een oude, en zeker niet meer actueel.  De Selia komt uit Drimmelen, maar zelf ben ik daar nog niet geweest met de Selia. Die moest dus dringend aangepast worden. Maar hoe krijg je in godsnaam die letters er makkelijk af? Wel: met een haardroger ;-)  Blaas de letters warm en prul een begin los met een plamuurmes. Eens je een hoekje los hebt trek je met de vingers de letter er zo af. Hehe, dat ging vlot!

Binnenkort kan de nieuwe ligplaatsnaam er op, maar nu eerst de andere klusjes.

Een van de andere klusjes die er helaas niet meer van gekomen was, is de romp afspoelen. Tegen dat ik zover was, werd alle water afgesloten in de haven, en is deze ingreep blijven liggen. Ik heb vandaag dan maar water uit de haven genomen met een emmertje, en de romp twee maal afgespoeld met een spons, dat zal het ook wel doen.
Als het weer een beetje warmer wordt, kan ik de romp helemaal ontvetten met pure ammoniak, dat zet de poriën van de polyester open, en zo kan de romp een laatste stukje drogen. Zodra ik klaar ben met het plamuurwerk (het mijnenveld aan osmoseplekjes...) kan er een eerste laag epoxy op. Ook hiervoor weer even ontvetten met ammoniak.  Doordat de poriën van de polyester open komen, zal de eerste laag epoxy prima hechten.  Tussen de volgende lagen epoxy ontvet ik dan met aceton.
Dit alles was weer een supertip van Gazechim/Polyesterland. Marleen daar is een absolute kenner op dit vlak en trakteert elke klant met de nodige uitleg. Kortom= een aanrader!

Helaas is het nog net te koud voor het plamuurwerk, daar heb ik gedurende een dik uur 10°C nodig, en dat halen we nog net niet... tenzij ik ga plamuren met epoxy, aangedikt met een verdikkingsmiddel, maar dat schuurt lastiger dan de veel goedkopere polyester.

Op de terugweg naar de auto passeerde ik langs het achterste deel van de jachthaven, en alweer gleed mijn blik langs een prachtig jachtje daar. Ik ken het type niet maar één ding weet ik zeker: dat zou mijn ultieme droom zijn.  Iemand die meer weet over dit jachtje?