Een club van solo-zeilers (met kleine jachtjes)?

Bestaat er een soort vereniging, club of forum van solo-zeilers met kleine jachtjes?

Laatst kwam ik een solo-zeiler tegen in Stad aan't Haringvliet en daar had ik een leuke babbel mee.
Een paar dagen later kreeg ik dan een idee: is er een forum of zelfs een club voor solo-zeilers met kleine jachtjes?

Ik heb het vermoeden dat er heel wat solo gezeild wordt en dat menigeen tijdens zijn solo-trip 's avonds in een jachthaven wat verweesd rondloopt of in zijn eentje geniet van zijn fles wijn. Maar wat nu als je via een forum weet waar een ander solo naartoe zeilt en je dezelfde bestemming kan kiezen om 's avonds met een andere solo-zeiler een glas te heffen?

Misschien is er wel behoefte aan een soort solo-forum waar eenieder, als hij dat wil, zijn bootsnaam kan invullen, de data waarop hij (of zij) rondtrekt met zijn (haar) jachtje, en zijn (haar) bestemmingen?  Lijkt me best wel leuk!

Solo-zeilers met kleine jachtjes zijn zo'n beetje mijn 'doelgroep': kolibri 560, Leisure 17, Oceaan 18,...
Ergens las ik eens dat iemand die ergens aanmeert met een klein jachtje, met sympathie ontvangen wordt, eerder dan iemand met een groot jacht en een fles champagne in de hand.  Na een jaartje zeilen met de Selia kan ik dat alleen maar beamen ;-)

Ik ben erg benieuwd welke solo-zeilers frequent het Volkerak, de Grevelingen of het Haringvliet aan doen...

Ik las overigens op het 'zeilersforum.eu' volgende:
"Wel opvallend, hoeveel mensen solo zeilen. Allemaal de verkeerde partner getroffen?"


Ik heb nog geen forum gevonden tot nu toe en dacht: dan start ik er zelf eentje:
http://solosailing.freeforums.org/index.php

Kent het een succes, des te beter, sterft het een stille dood, nou ja: ik heb het alvast geprobeerd ;-)

De zeilenset van de Selia

Ik bezit binnenkort de Selia een jaartje. Intussen is er al heel wat aan veranderd, waaronder ook de zeilen.

In december 2011 kocht ik een eerste zeiltje bij: een stormfok van 3,7m2
De oranje versie kostte ietsje meer dan de witte, maar is dan ook een stuk veiliger.
Omdat de Selia in verhouding iets minder zeil kan verdragen door zijn kim-kielen leek dit me een goede investering.
Dit zeil kocht ik bij Van Der Werf te Made.

Eveneens in december bestelde ik een genua.
Deze bestelde ik bij Sailselect, en werd gemaakt door Rolly Tasker sails.
(ik zou deze wel nog moeten opmeten zodat ik van al mijn zeilen de afmetingen heb).

Nu loopt er een bestelling van een nieuw grootzeil en een nieuwe fok, gemaakt volgens de originele maten, bij M-Sails te Oostvoorne.
De huidige zeilen (fok en grootzeil) werden in 2006 gemaakt door Van Der Werf, maar zijn niet volgens de originele afmetingen gemaakt.
Om een mooie prijsofferte te bekomen voor deze nieuwe set, lever ik deze 'oude' zeilen in.

Als laatste dan een gennaker.
Normaal heeft een L17 enkel een spinnaker, maar dat is lastig solo te zeilen, dus opteerde ik voor een gennaker die ik op Marktplaats.nl vond. Het was eigenlijk een halfwinder van een Kolibri 560,  en die voldoet dan ook ruimschoots aan mijn wensen.  Het zal nog even uitzoeken worden hoe dat zeilt solo, maar met een paar ideetjes in mn achterhoofd zal dat zeker loslopen (strijklijntje aan de top via de, verder ongebruikte, leuvers en twee schoten van pakweg 8mm via leiogen nabij de spiegel die via de liertjes in de curryklemmen kunnen).
Ik wil hem zwevend voeren dus misschien zijn die leuvers niet eens nodig.

Muggen tellen en zeilen opmeten

Zondag werd weer een dagje Volkerak.
Plan was om eerst de zeilen op te meten, en nadien eens wat te gaan ankeren naast de Krammersluizen.

De zeilen opmeten ging prima.
Tevens contacteerde ik Arun-sails of zij me de juiste zeilmaten voor een Leisure 17 konden doorgeven.
En omdat er vast wel meer mensen met een Leisure 17 op zoek zijn naar de juiste maten, geef ik ze hier even mee:
----------

Mainsail luff – 18’0’’  Leech 19’2’’  Foot 7’4’’

Genoa Luff 20’5’’  Leech 20’ 4’’  Foot 10’0’’

Jib Luff 17’10’’  Leech 17’0’’  Foot 7’10’’

----------

Ik heb geprobeerd ze om te zetten naar cm=

Grootzeil VL 540cm - AL 575cm - OL 220cm

Genua VL 612cm - AL 610cm - OL 300cm

Fok VL 535cm - AL 510cm - 235cm

Deze opmetingen zijn nu vertrokken naar de zeilmaker zodat ik straks over een nieuwe set zeilen beschik die de originele maten zo goed mogelijk benadert.

De huidige zeilen zijn van 2006 maar zijn niet echt volgens deze originele maten gemaakt.

Verder speel ik met het idee om een genaker te laten maken. Ik contacteerde M-sails en hij gaf me het voorstel voor een cruising spi van 17,5m2.  Als ik daar het budget voor vind, doe ik dat vast wel op een dag. Maar hoe zeil je solo met zo'n cruising spi? Tips zijn welkom ;-)

De zeildag zelf verliep prima tot... ik door een dikke wolk muggen heen ging. In een paar minuten tijd zat de Selia helemaal onder de muggen. Hardnekkig bleven ze me volgen. Ze zaten overal: solo-vlagje, romp, kajuit, zeilen... ik kon nergens meer komen of hing vol met muggen.

Verderop, in het doodlopende stukje naast de Krammersluizen, ging ik eens oefenen met ankeren onder zeil.  Motor bleef uit, en ik zeilde  tot aan mn ankerplaats. Zeilen los, rende naar voor, opende de ankerbak, en liet het anker zakken.  Ankeren geslaagd. Hehe!

Wat later vertrok ik. Voor alle zekerheid de motor wel gestart, want er lagen VEEL boten voor anker daar.  Zeilen op, grootzeil strak zodat de Selia in de wind bleef liggen, genua nog opgerold.

Anker op, gauw in de bak, en naar achter rennen.  Grootzeil los en de Selia laten afvallen door gauw de genua af te rollen en even bak te houden.  Ook dit manoeuvre ging prima.

De rest van de dag werd spelevaren op het Volkerak.

Ik heb straks de Selia een jaartje in mijn bezit en moet zeggen: ben er verliefd op!

'Vier zomers zeilen' gezocht...

Ik zoek iets dat blijkbaar zeldzamer is dan ik dacht:
een boek, geschreven door Henk Bezemer.

VIER ZOMERS ZEILEN

Kan u me misschien aan dit boek helpen, of het aan mij uitlenen?

Kent u misschien nog andere leesboeken over zeilverhalen die u me kan aanbevelen? Altijd leuk om in de wintermaanden een zalig boek over je favoriete sport te lezen.

Momenteel neem ik het boek 'Vaarwijzer Deltagebied' door om de komende zomertocht voor te bereiden, maar daarnaast zoek ik een leuk leesboek...

Beschrijving boek 'Vier zomers zeilen':

Wat is de minimale uitrusting om een lange oceaanreis te maken?
Hoe gedraagt een kleine boot zich op de oceaan?
Hoe strand je op een zandbank en hoe kom je er weer af?
Wat kun je doen als de mast overboord gaat op volle zee?
Hoe vind je de Azoren als je elk navigatiemiddel moet ontberen?
Wat kun je doen als alle navigatieapparatuur uitvalt?

Om deze vragen in de praktijk te onderzoeken kocht de redactie van Zeilen een klein houten Waarschip 57O. Met redacteur Henk Bezemer als schipper werd een viertal expedities uitgevoerd. Het werd een enerverende soloreis naar de Azoren en terug naar de Hiswa te Water, een moedwillige stranding ten noordwesten naar Terschelling; even bewust ging de mast overboord op de Noordzee; tenslotte voer hij op z'n eentje met de boot naar de Azoren zonder elketronica, kompas, log, sextant of ander navigatie-instrument.

De belevenissen van Henk aan boord van de Zeilen zijn in de jaren 199O-1994 in het blad Zeilen beschreven. Een tijdschriftartikel heeft zijn beperkingen; je kunt er niet alles in kwijt. Daarom schreef Henk Bezemer over de periode dat hij het Waarschip 57O Zeilen schipperde een boek waarin niet alleen alle avonturen een aaneengesloten verhaal zijn geworden, maar ook tal van achtergronden worden belicht. In aparte hoofdstukken kijkt hij terug op de ervaringen met de kleine boot. In het slothoofdstuk beschrijft en evalueert hij uitgebreid de navigatietechnieken die hij aan boord gebruikte toen hij zonder kompas of andere navigatie-instrument naar de Azoren zeilde.

Even terugblikken op 2011

De laatste dagen van 2011 gaan in.
Tijd om eens terug te blikken op het voorbije zeiljaar.

Het was met stip het allerbeste zeiljaar dat ik ooit meegemaakt heb.
Het begon al met de allereerste keer in mijn leven dat ik ging (en kon) zeilen het hele jaar door. Nooit eerder begon mijn jaarlijkse logboek met een zeildag op 9 januari!  Dankjewel Sam! want het was wel degelijk dankzij mijn nieuwe zeilmakker dat ik gaan zeilen was, met mijn Laser.

In april beleefde ik een super leuke zeilweek op het Veerse Meer. Alweer met Sam.
In juni planden we alweer een zeilweek, deze keer op het Grevelingenmeer, en ook die was er één uit de duizend. De limieten met onze Lasers werden zeker bereikt! Daar ging ik voor de eerste keer kijken naar een Leisure 17, samen met Sam. Met de Laser had ik intussen 16 zeildagen genoteerd.
Hier kwam een kentering in mijn manier van zeilen want krek op mn verjaardag ruilde ik mijn Laser in voor een Leisure 17. Dat was een zware beslissing, want hierdoor liet ik Sam in de kou staan, maar evengoed joeg ik hierdoor mijn jeugddroom na: mijn  eigen zeiljachtje.

Deze beslissing heeft me gelukkig geen windeieren gelegd want na de aankoop kon ik DERTIG zeildagen noteren! Bovendien gebeurde er iets dat ik haast voor onmogelijk gehouden had: mijn dochter kreeg steeds meer interesse in zeilen en zeilde, aldus mijn logboek, vlot 15 dagen mee!

Algemeen gezien heb ik er dus een zeiljaar van ZESENVEERTIG dagen op zitten!

Velen zeiden me: "Koop een boot en werk je dood". Nou, ze hebben gelijk want ik heb veel werk aan de Leisure, maar het toeval wil: ik doe dat graag! In heel mijn zeil carriere van om en bij de tweeëndertig jaar heb ik steeds geknutseld aan mijn boten, het is haast een tweede hobby. Zelfs aan de Laser heb ik redelijk wat gebricoleerd ;-)

Dit jaar heb ik ook veel bijgeleerd: van het trimmen van een Laser, mijn eigen zeil-limieten met die Laser, tot het aanleggen en zeilen met de Selia toe. Ik vreesde in juni nog sluizen als solo-zeiler met de Selia, en in oktober deed ik dezelfde sluizen met de vinger in de neus :D Ik lag nachten lang wakker met doembeelden van felle windstoten en ongereefde zeilen op mijn Leisure 17, en reefde in oktober op de Selia alsof het mijn tweede aard is.

Kortom: 2011 was een superjaar!

Een bekende Leisure 17-zeiler...

Jaja: koop een boot en werk je dood...
Maar dat is gelukkig niet altijd waar.
Dit jaar leerde ik via andere zeilende kennissen een Leisure 17-zeiler kennen die de jeugdige leeftijd van 16 heeft. Voor hem is de leuze nu eerder:
Koop en boot en wordt bekend.
Waarom?

Wel: ik vernam zonet dat hij in het tijdschrift Zeilen staat!  Wie had ooit durven hopen dat lars, en daarmee ook de Leisure 17 in een tijdschrift zou komen anno 2011!
Staat wel lekker: een zeiljachtje van hooguit 5 meter, een model van de jaren 1970 dan nog wel, tussen de 45-voeters en ander blinkend tuig, gedrukt op glanzend papier!
En dan nog allemaal gepresenteerd door Lars, vast de jongste Solo-zeiler met een Leisure 17!

Dus: Leisure 17-fanaten: rep je zoals ik naar de krantenwinkel voor een exemplaar van Zeilen - december 2011.

Dobberen, ankeren, opmeten

Zondag kon ik weer eens naar de boot. Sinds ik hem gekocht heb, heeft ie bijna 30 dagen gevaren. Mooi resultaat! Vroeger scoorde ik nog geen 25 surfdagen per jaar...

Toen ik arriveerde aan de Selia kwam Fabian van de Watersportwinkel al naar me toe gewandeld met mijn bestelling: leuke service, levering aan de boot!  Hij bracht me mijn veiligheidsharnas en twee karabijnhaken.

Marifoon naast de inkom

Eerste werkje die dag was een goede plek voor de marifoon vinden, en die plek is op de houten deurlijst naast de kajuitingang. Daar schroefde ik een stukje rolluiklint vast waarover de clip van de marifoon haakt. Simpel en goedkoop!

Tweede dat ik doen wou, bij dit prachtige windstille weer, was de lengte van de mast meten. Ik bond een fijn touwtje aan de haak van de grootzeilval en trok dat op... belegde de kikker op de mast en trok dan even aan het touwtje om het strak te hebben. Net toen ik dan een wasspeldje wou klemmen op het touwtje om de lengte te markeren, lost het knoopje boven en het touwtje donderde naar beneden. Lap! Daar zit nu mijn grootzeilval boven in de mast!
Er is maar één oplossing: naar de Krammer op motor en daar aan het staketsel aanleggen, de ladder op en met een pikhaak de val recupereren.
Dus tufte ik bijna twee uur over een spiegelgladde Volkerak.

Touw voor veiligheidsharnas

Intussen kon ik nog wel wat sleutelen aan de boot: ditmaal een touw voorzien voor mijn veiligheidsharnas.
Een prima oplossing is het veiligheidsharnas is een touw (een overschotje van de schoot voor mijn Laser) dat loopt van het ene oog aan de achterste zeereling, via de gebogen buis voor de voorruit naar het andere oog op de achterste zeereling. (zie foto maar daar is dit touw nog geknoopt aan de handgrepen bij wijze van test).

Aan mijn veiligheidsharnas heb ik dan een stuk touw getakeld van 70cm lengte met een stevige karabijnhaak aan het einde.

'Selfmade' life line

Aan het staketsel aangekomen was dit harnas al mooi getest en zodra de val aan het grootzeil gehaakt was vaarde ik weer uit.

Verderop ging ik voor anker en daar nam ik de oude kikker weg nabij de ankerbak, en monteerde twee nieuwe. (Dankjewel voor de service, Fabian, voor de extra borgmoertjes! Watersportwinkel Steenbergen houdt er een mooie service op na!)

Toen ik iets wind voelde gingen de zeilen omhoog en kon ik een stukje zeilen. Het was heel weinig wind, maar ik was toch verbaasd welke snelheid de Selia met dat zuchtje kon halen...

Dan nog even de juiste afmetingen voor de Genua opmeten:

Een originele genua, gemaakt door Rockal Sails (www.sailmakers.com) meet:

20ft 5in x 10ft 0in  x 20ft  4in  (ongeveer 622x305x619cm)

Een orignele stormfok meet:
luff  15ft 0in x foot  6ft10in x leech  12ft  2in (ongeveer 457x208x371cm)

De afstand tusen de voorstag (boven de trommel van de rolfok) en de mast, haaks op de mast gemeten, is 177cm. De lengte van het onderlijk van het grootzeil meet 214cm, de lengte van de mast vanaf de giek tot aan de top meet, ongeveer, 559cm.

De lengte van de mast is 610cm.

Spiegelgladde Volkerak

2 oktober, bijna 25°C!

Rockal Sails offreerde een genua voor 405 euro, verzending inbegrepen... misschien een kerstcadeau voor mezelf?

Spaans avontuur...

Juli 2003 - Wat denk je van een tochtje Rosas - Cadaques?



We waren op vakantie in Rosas, en hadden onze zeilboot meegenomen. Ik was toen nog in het bezit van een Flying Junior, 'Schattebol' genaamd (Je mag de naam van een boot nooit veranderen zegt men. Had ik dat toen maar geweten...).
Het was een prachtige dag. Er stond een rustig windje rond de 7 knopen en helder weer.
Mn kennis en ik kregen het idee om eens een zeiltochtje te maken naar Cadaques, net achter de hoek van de baai.
We vertrokken met een mooi windje en konden een flink stuk ruim spinakeren. Ging lekker zo.
Vrij snel waren we in het haventje aangekomen en konden afmeren aan een lange steiger.
Onze vrouwen en kids kwamen af met de auto. Leuke ontmoeting, glaasje en broodje en we konden weer vertrekken. Maar de vrouwen moest hoognodig even naar het dorp en wij dienden dus even op de kids te letten. Best leuk, maar de vrouwen bleven maar weg... De langverwachte thermiek kwam op en kostbare minuten wind gingen verloren. Uiteindelijk kwamen ze er door en vertrokken we zo snel mogelijk het haventje uit, nadat die hinderende zodiac van de steiger wegvoer...(nog meer kostbare minuten wind kwijt!) Erik kon maar heel even in de trapeze en dan overviel ons een akelige stilte: nog geen 5 à 10 minuten na ons vertrek viel de wind weg. We waren een dikke 500 meter uit de kust en moesten kiezen: terugdraaien, of even afwachten.
We gingen afwachten, maar dat wachten werd helaas niet beloond. Redelijke deining maar niks wind.
Peddelen hielp niks, en we hadden geen GSM-dekking. Gelukkig had ik de FJ wel voorzien van de meest noodzakelijke dingen waaronder voldoende drinken (nee, geen biertjes!)
Uiteindelijk, om het verhaal kort te houden, konden we een sleep vragen aan een kast van een motorjacht. Die sleepte ons naar de dichtstbijzijnde baai tegen een rotvaart (mn armen en benen trillen nog na als ik daar aan terugdenk!). Tegen dan was de zon al zo goed als onder. In de schemerduister laveerde ik tussen de rotsblokken tot aan het strandje. Man, erg griezelig, al die gevaarlijke rotspunten net onder water! Na het aftuigen zwom Erik de boot naar een vrije boei in de kreek, en we wilden net te voet naar Rosas vertrekken toen een fransman het strandje kwam opgereden. Een geschenk uit de hemel! Die gaf ons een lift naar Rosas, toch een pokkeeind weg van de baai! Dat had een flinke staptocht geweest, en dan nog zonder licht!
De vrouwen waren intussen zeer ongerust. We kwamen aan op de camping, dik na middernacht.

Daags erna keerden we terug naar de baai, en konden die namiddag op spinaker doorsjeezen naar Rosas.

Eind goed, al goed.
We waren alvast een knappe ervaring rijker!