Even nieuwe zeiltjes halen...

Ik wou pakweg 10 euro transportkosten besparen, en besloot om mijn nieuwe zeilen dan maar zelf af te halen. Daarvoor trok ik met de Selia naar Marina Stellendam, één van mijn favoriete jachthavens.

Woensdagavond meteen na mijn werk trok ik naar de haven en rond 18u zeilde ik al richting Volkeraksluizen. Er was nog wat wind, maar veel was het niet. Toch vond ik het nog net teveel om de halfwinder te hijsen. Vlak voor de sluis viel de wind totaal weg. Een snelle poging om toch nog de halfwinder te hijsen hielp me letterlijk niks vooruit.
Rond 20u30 ging ik als enige de sluis door en ik wilde aan de wachtsteiger aanmeren om te overnachten, maar dat werd me vriendelijk geweigerd. Het was dan al na 21u en ik had nog hoop en al een uur daglicht...
Ik heb me dan maar aan zo'n gele boei gelegd in de kom, vlak na de haven.
Goed slapen doet dat niet, aan zo'n boei, en een nachtelijke zoektocht met een helicopter en een schijnwerper maakte het al helemaal een slapeloze nacht.

Omstreeks 5u kwam de zon op en meteen trok ik de halfwinder op en zeilde richting Stellendam.
Dat liep redelijk lekker!  Ter hoogte van Hellevoetsluis besloot ik toch maar de halfwinder te strijken en dan was een goede beslissing: in een paar minuten tijd stond er meer dan 20 knopen wind!  Chuck... Tegen 11u liep ik Stellendam binnen en kon ik aanmeren in de gereserveerde box.
Echt een leuke haven. Een wandeling naar het Slijkgat en een bezoekje aan de watersportwinkel vulden de namiddag.

Tegen 15u bracht M-Sails de nieuwe zeilen langs: toffe service!

Vrijdagmorgen om 9u vaarde ik uit, met de bedoeling om de Volkeraksluizen te halen, dat lukte voortreffelijk want tegen 13u30 arriveerde ik daar, maar net voor de sluizen trok de wind aan en ook nu weer meer dan 22 knopen, en dat pal op kop voor het laatste stuk! Ik was moe en wou geen risico's nemen, dus dat werd overnachten aan de steiger maar dan die aan de zijde Volkerak, want de zijde Haringvliet lag (weeral) vol.

De rest van de dag vulde ik met zeilwissel (de genua vervangen door de gloednieuwe fok) en het toplicht proberen te herstellen.

Zaterdagmorgen ging ik eerst aan het einde van de pier de wind meten: 8 knopen. Dat is met gemak te doen dacht ik, dus ik tufte buiten en trok de zeilen op.  Nou, dat leek me meer dan 8 knopen! Alweer trok de wind aan (dat is nu al de derde keer!) en stond er meer dan 18 knopen! Bon, gauw al zeildende twee reven in het nieuwe grootzeil, maar zelfs dan was het met momenten nog teveel. De stormfok zetten is solo helemaal geen optie, dus moest het maar zo.
Tegen 11u arriveerde ik aan De Vlije en het Benedensas. Net toen ik aan het sluisje kwam, werd het rood dus wurmde ik me felle zijwind tot aan zo'n meerpaal.  Na een kwartier (!) werd het groen. Ik gooide los en tufte naar de sluis. Vlak voor mijn neus werd het weeral rood (voetgangers hebben hier voorrang!) en moest ik een noodstop doen en keren om opnieuw aan een paal te wachten, en dat met die zijwind!  Zucht: in achteruit is de Selia waardeloos... Na alweer een kwartier (!) werd het weer groen en kon ik verder. Dat sluisje van Benedensas mochten ze van mij afbreken... (Nou nee: veel te mooi, maar kunnen ze de spui ernaast niet omvormen tot een doorvaartgeul?)
Rond 12u lag ik eindelijk op mijn plek, kon ik alles beginnen inpakken en huiswaarts keren.

Filmpje zien?

Volkeraksluis: niks wind meer...

Origineel ankerlichtje op zonne-energie.

Met de halfwinder naar Stellendam

De keuken in de Selia :D

Gloednieuwe fok van M-Sails

Van 8 naar 20 knopen in 10 minuten!

Met 20 knopen op kop naar Benedensas

Muggen tellen en zeilen opmeten

Zondag werd weer een dagje Volkerak.
Plan was om eerst de zeilen op te meten, en nadien eens wat te gaan ankeren naast de Krammersluizen.

De zeilen opmeten ging prima.
Tevens contacteerde ik Arun-sails of zij me de juiste zeilmaten voor een Leisure 17 konden doorgeven.
En omdat er vast wel meer mensen met een Leisure 17 op zoek zijn naar de juiste maten, geef ik ze hier even mee:
----------

Mainsail luff – 18’0’’  Leech 19’2’’  Foot 7’4’’

Genoa Luff 20’5’’  Leech 20’ 4’’  Foot 10’0’’

Jib Luff 17’10’’  Leech 17’0’’  Foot 7’10’’

----------

Ik heb geprobeerd ze om te zetten naar cm=

Grootzeil VL 540cm - AL 575cm - OL 220cm

Genua VL 612cm - AL 610cm - OL 300cm

Fok VL 535cm - AL 510cm - 235cm

Deze opmetingen zijn nu vertrokken naar de zeilmaker zodat ik straks over een nieuwe set zeilen beschik die de originele maten zo goed mogelijk benadert.

De huidige zeilen zijn van 2006 maar zijn niet echt volgens deze originele maten gemaakt.

Verder speel ik met het idee om een genaker te laten maken. Ik contacteerde M-sails en hij gaf me het voorstel voor een cruising spi van 17,5m2.  Als ik daar het budget voor vind, doe ik dat vast wel op een dag. Maar hoe zeil je solo met zo'n cruising spi? Tips zijn welkom ;-)

De zeildag zelf verliep prima tot... ik door een dikke wolk muggen heen ging. In een paar minuten tijd zat de Selia helemaal onder de muggen. Hardnekkig bleven ze me volgen. Ze zaten overal: solo-vlagje, romp, kajuit, zeilen... ik kon nergens meer komen of hing vol met muggen.

Verderop, in het doodlopende stukje naast de Krammersluizen, ging ik eens oefenen met ankeren onder zeil.  Motor bleef uit, en ik zeilde  tot aan mn ankerplaats. Zeilen los, rende naar voor, opende de ankerbak, en liet het anker zakken.  Ankeren geslaagd. Hehe!

Wat later vertrok ik. Voor alle zekerheid de motor wel gestart, want er lagen VEEL boten voor anker daar.  Zeilen op, grootzeil strak zodat de Selia in de wind bleef liggen, genua nog opgerold.

Anker op, gauw in de bak, en naar achter rennen.  Grootzeil los en de Selia laten afvallen door gauw de genua af te rollen en even bak te houden.  Ook dit manoeuvre ging prima.

De rest van de dag werd spelevaren op het Volkerak.

Ik heb straks de Selia een jaartje in mijn bezit en moet zeggen: ben er verliefd op!

Drie dagen zeilen op vier wateren

Eindelijk, het is zover: mijn eerste solo-tocht van het jaar. Dagen naar uitgekeken.
Plan was om naar Stellendam te zeilen en terug.

Zaterdag na de middag reed ik reeds naar de Selia om zijn mast te trimmen. Op zijn kleine ligplaats in een uithoekje kon ik goed vanop de kant beoordelen of de mast mooi recht staat. Er was ook niet veel wind, dus de klus liep voorspoedig.
's Nachts kreeg ik een dikke 7 beaufort over me heen. De mast trilde, rammelde dat het regelrecht angstaanjagend werd. Ik kroop uiteindelijk uit mn warme slaapzak en begon het topwant harder op te spannen zodat alvast het rammelen verminderde. Toen ontdekte ik ook een lek aan één van de bouten van de genuarails. Bij de 'buren' even siliconen of zo gaan lenen om dat te herstellen.
Ik mat de wind vanuit de kuip: 33 knopen!

's Morgens om 8u30 vaarde ik uit, voorbereid op een wind van om en bij de 14 knopen. Na een uurtje opkruisen op de Volkerak viel de wind zo goed als weg. Er bleef nog hoop en al 8 knopen staan uit het oosten.  Dat werd motoren tot aan de Volkeraksluis.
Eens voorbij de Volkeraksluis ging de genua er op (en ging de tjeckelsleutel overboord).
Dit vaargebied is voor mij totaal onbekend.
Voor de wind de brug onderdoor. De eerste brug ooit. Op de kaart geven ze minimaal 11,2m boven NAP, mijn vaantje zit zo rond de 7m boven NAP, dus plek zat (al lijkt het niet zo).

De hele verdere tocht ging ruim tot voor de wind bij hooguit 7 knopen, maar de Selia liep als een trein (niet te vergelijken met een Laser of surfplank natuurlijk, maar het gaf alvast een leuk gevoel).
In de verte zag het er donker en nevelig uit, niet echt gunstig. ik besloot om Stellendam te laten voor wat het is en binnen te lopen in Stad aan't Haringvliet.
Daar hoorde ik van mensen die van Stellendam kwamen dat ze een bui over zich kregen met winden tot 25 knopen... dat had vet teveel geweest voor mijn genua.

Die nacht hoopte ik op een rustige nacht om wat slap in te halen, maar dat liep anders: tussen 1u en 6u begonnen een paar jongeren brommer-races te houden op de wegen tussen de velden... een gejengel van jewelste. Zucht.

Na alweer een slapeloze nacht vaarde ik om 8u uit richting De Vlije. Allemaal opkruisen. Met de genua er op ging dat aardig. Bij wijze van oefening even op zeil aangelegd aan één van die gele meerboeien. Dat ging ook lekker.

Tegen 13u passeerde ik de sluizen en meerde even aan, om bij anderen zonnecreme te lenen want die was ik vergeten.
Halverwege naar mn thuishaven belde ik mn dochter om te horen wanneer ik ze zou oppikken. Normaal zou ze op 1 mei naar mij komen, maar dat was ze blijkbaar vergeten. Na overleg met het thuisfront werd mn zeilweekendje met een dag verlengd.
Ik besloot door te varen naar Bruinisse met het idee om daar dan in de supermarkt inkopen te doen, en de dag erna, 1 mei, in de bootshop wat andere spulletjes te halen.
Pas om 19u liep ik Bruinisse binnen bij een reeds toenemende wind, aan lagerwal dan nog. Dat liep gesmeerd maar ik moet daar toch nog op blijven oefenen: en kimkielertje zoals de Selia verlijerd dat het een lieve lust is ;-)
Nu bleek ALLES toe , daar in Bruinisse!  Koninginnedag natuurlijk, chuck...
In eerste instantie plande ik om dan maar te overnachten aan de mosselbank maar ja: zonder wimpeltje of 3-dagen pas kan dat wel eens heel erg duur worden.
Herkingen? Te ver, de wind bleef toenemen, ik wou op dit uur geen avonturen meer. De WSV-wachtsteiger dan maar. Die haven was ook gesloten en aan de wachtsteiger van de sluis mag je niet overnachten. Er zat niets anders op dan aan die wachtsteiger te overnachten.
De genua ging er af. De wind was al een vette 5 beaufort en het thuisfront liet weten dat ze stortregens en felle wind verwachten. Eigenlijk wil je dan niet aan lagerwal liggen, maar ja...

Alweer een slapeloze nacht: rammelen, bonken, stampen, schokken. Ik mat weer eens de wind, gewoon vanuit de kuip: 30 knopen.

Bij het uitvaren bereidde ik me voor op een rasechte 'storm'-sessie. Zelfs de stormfok lag klaar.
Eerst de sluis door, en aan de steiger daarna de wind meten.  Ik mat... 11 knopen. Hehe: geen doembeelden meer.
Radio Wemeldinge op marifoonkanaal 68 gaf zelfs afnemende wind tot 1 a 2 beaufort.



De terugtocht verliep voorspoedig, toch tot aan de oude sluis van Benedensas.
Pestbrugje daar! Alweer rood. ik heb daar een HALF UUR liggen wachten aan een oude dukdalf met af en toe echt wel vervelende rukwinden. Achter mij lagen motorboten gezwind hun boegschroeven te gebruiken of toertjes te draaien. Dat ze daar maar eens een wachtsteiger aanleggen anders komen er vast vodden van.

Maar goed: eens er door liep alles gesmeerd en kon ik moe maar voldaan naar huis rijden.

Alweer veel bijgeleerd, en nog veel te leren...

De nieuwe neerhaler werkt prima

Muscusossen aan het werk ;-)

Even wat opmeten

Om een genua te kunnen bestellen moest ik eerst wat opmetingen doen.
Ik was vandaag naar de boot gereden om een en ander na te kijken en op te tekenen.
Die afmetingen wil ik gerust met jullie delen. Wie weet zijn ze ook voor u, als collega L17-eigenaar, nuttig?

Ik heb gelijk de lengte van de voorstag uitgerekend, en om dat te doen moest ik even de stelling van pythagoras opgraven...

Een standaard genua voor een L17 heeft een voorlijk van 622cm en ik wou dat even controleren omdat mijn L17 een rolfok-inrichting heeft.
De mast heeft een lengte van 610cm en staat op de kajuit die een hoogte heeft van 35cm. Tussen de mast en de voorstagputting meet ik 191cm.  De rolfok-trommel hangt wat omhoog waardoor de halshoek op 40cm komt. Bovenaan heb ik nog een wartel en een blokje waar de staalkabel van de fokkeval door gaat.

Na berekening kom ik op een lengte van 672cm voorstag-lengte, daar dan de rolfoktrommel en wartel aftrekken, en ik kom op 617cm.  Dus een voorlijk van 622cm zou te lang zijn.
Voor alle veiligheid kan ik beter uit gaan van een voorlijklengte van maximaal 600cm.
Mijn huidige (= niet-originele) fok heeft een voorlijk van 590cm. Op een foto kan ik zien dat dit zowat de maximale lengte is die ik vragen kan.

Waar wat wiskunde al niet goed voor is  :D

De huidige fok zit op hooguit 10cm van de wartel

Dobberen, ankeren, opmeten

Zondag kon ik weer eens naar de boot. Sinds ik hem gekocht heb, heeft ie bijna 30 dagen gevaren. Mooi resultaat! Vroeger scoorde ik nog geen 25 surfdagen per jaar...

Toen ik arriveerde aan de Selia kwam Fabian van de Watersportwinkel al naar me toe gewandeld met mijn bestelling: leuke service, levering aan de boot!  Hij bracht me mijn veiligheidsharnas en twee karabijnhaken.

Marifoon naast de inkom

Eerste werkje die dag was een goede plek voor de marifoon vinden, en die plek is op de houten deurlijst naast de kajuitingang. Daar schroefde ik een stukje rolluiklint vast waarover de clip van de marifoon haakt. Simpel en goedkoop!

Tweede dat ik doen wou, bij dit prachtige windstille weer, was de lengte van de mast meten. Ik bond een fijn touwtje aan de haak van de grootzeilval en trok dat op... belegde de kikker op de mast en trok dan even aan het touwtje om het strak te hebben. Net toen ik dan een wasspeldje wou klemmen op het touwtje om de lengte te markeren, lost het knoopje boven en het touwtje donderde naar beneden. Lap! Daar zit nu mijn grootzeilval boven in de mast!
Er is maar één oplossing: naar de Krammer op motor en daar aan het staketsel aanleggen, de ladder op en met een pikhaak de val recupereren.
Dus tufte ik bijna twee uur over een spiegelgladde Volkerak.

Touw voor veiligheidsharnas

Intussen kon ik nog wel wat sleutelen aan de boot: ditmaal een touw voorzien voor mijn veiligheidsharnas.
Een prima oplossing is het veiligheidsharnas is een touw (een overschotje van de schoot voor mijn Laser) dat loopt van het ene oog aan de achterste zeereling, via de gebogen buis voor de voorruit naar het andere oog op de achterste zeereling. (zie foto maar daar is dit touw nog geknoopt aan de handgrepen bij wijze van test).

Aan mijn veiligheidsharnas heb ik dan een stuk touw getakeld van 70cm lengte met een stevige karabijnhaak aan het einde.

'Selfmade' life line

Aan het staketsel aangekomen was dit harnas al mooi getest en zodra de val aan het grootzeil gehaakt was vaarde ik weer uit.

Verderop ging ik voor anker en daar nam ik de oude kikker weg nabij de ankerbak, en monteerde twee nieuwe. (Dankjewel voor de service, Fabian, voor de extra borgmoertjes! Watersportwinkel Steenbergen houdt er een mooie service op na!)

Toen ik iets wind voelde gingen de zeilen omhoog en kon ik een stukje zeilen. Het was heel weinig wind, maar ik was toch verbaasd welke snelheid de Selia met dat zuchtje kon halen...

Dan nog even de juiste afmetingen voor de Genua opmeten:

Een originele genua, gemaakt door Rockal Sails (www.sailmakers.com) meet:

20ft 5in x 10ft 0in  x 20ft  4in  (ongeveer 622x305x619cm)

Een orignele stormfok meet:
luff  15ft 0in x foot  6ft10in x leech  12ft  2in (ongeveer 457x208x371cm)

De afstand tusen de voorstag (boven de trommel van de rolfok) en de mast, haaks op de mast gemeten, is 177cm. De lengte van het onderlijk van het grootzeil meet 214cm, de lengte van de mast vanaf de giek tot aan de top meet, ongeveer, 559cm.

De lengte van de mast is 610cm.

Spiegelgladde Volkerak

2 oktober, bijna 25°C!

Rockal Sails offreerde een genua voor 405 euro, verzending inbegrepen... misschien een kerstcadeau voor mezelf?

De Leisure 17 trimmen

Ik heb er al eerder over geschreven: de mast goed zetten op mijn Selia.

Aan de hand van een document dat ik gevonden heb, heb ik nu een 'trimtabel' gemaakt. Erg handig om aan boord te hebben. Ik kan het helaas niet online plaatsen zodat met het kan downloaden.
Deze tabel zal ik normaal gezien verder uitbreiden zodra ik opmetingen gedaan heb.  Net zoals bij mijn 420 destijds zal ik de correcte stand en spanning van de mast opmeten en noteren in een tabelletje.

Maar deze tabel heb ik uitgebreid met tips voor het correct trimmen van de zeilen. De L17 is nu eenmaal geen Laser, en ook geen 420, dus die tips zijn best wel handig. Eens je de basisprincipes kent is het trimmen van je zeilen geen moeite, maar elke boot heeft zo zijn eigenaardigheden, zo ook voor de L17.

Even een overzicht:

A. Mast trimmen

1. Mast rechtop dwarsscheeps.
2. Mast rechtop langsscheeps.
3. Onderwant op spanning zetten. Mast recht houden, geen buiging ter hoogte van de zalingen
4. Topwant spannen, even hard als onderwant. Ook nu buiging wegtrimmen
5. Voorstag massief opspannen.
6. Achterstag opspannen.

B. Zeiltrim

De vermelde masttrim is een prima basis voor aan de windse rakken. Bij ruimere rakken kan de achterstag een beetje gelost worden= bollere zeilen

Een goed getrimde L17 is niet loef- of lijgierig op alle koersen. Een helling van 10 a 15° is perfect.

Vooral kimkieler-L17 kunnen niet erg scherp en het is dan beter iets ruimer te zeilen met een wat hogere snelheid dan proberen hoogte te winnen.

Trim AAN DE WIND:

1. Overloop

• Grote spleet tussen fok/grootzeil (overloop midscheeps) = sneller, minder helling, minder scherp
• Kleine spleet tussen fok/grootzeil (overloop naar lij) = trager, meer helling, scherper
• Let op dat bij overloop naar lij de spanning op het achterlijk niet zodanig toemeemt dat het gaat scheppen (=nog meer snelheidsverlies).

2. Leiogen fok/genua

• Zeil begint in lagere deel te killen= teveel spanning op achterlijk = leiogen teveel naar voor
• Zeil begint te killen in midden van voorlijk= positie ogen OK
• Zeil begint te killen in hogere deel= teveel spanning op onderlijk = leiogen teveel naar achter

3. Neerhouder

• Veel wind = veel spanning.

Bij veel wind op ruimere rakken durf ik de neerhouder wat lossen = twist in zeil = bovenste deel van het grootzeil waait open. Hierdoor verklein je het zeiloppervlak een beetje. Natuurlijk moet je op die koersen hetzelfde doen met je fok.

Algemeen stel ikzelf dat men er bovenal moet voor zorgen dat de spleet tussen fok en grootzeil een parallelle vorm volgt. Het is 'not done' om een dichtgetrokken achterlijk op de fok te hebben en een bol gezet grootzeil, de werking van de spleet tussen beide zeilen is dan niet optimaal = snelheidsverlies.  Maar dit zijn mijn eigen bevindingen uit de zeiljaren op 420 en FJ...

4. Tell tales

• Gebruik je tell tales

Er moeten er een drietal ik je fok zitten, een 30cm achter het voorlijk, en ook tell tales op het achterlijk van je grootzeil. Daarmee kan je je zeilen perfect trimmen.