Teveel is teveel...

Ik behoor, aldus de Blankenbergse reddingsdienst, in de categorie 'voorzichtige schipper', en dat is deze dag nog maar eens bewezen.
Toen ik aan de boot aankwam waaide het zo flink dat de deur van de wagen een flinke duw moest krijgen om open te gaan.
Mn kennis, die mee ging zeilen, was reeds aanwezig en we besloten even met de wagen naar de Philipsdam te rijden om daar de wind te meten:  19 knopen gemiddeld met vlagen tot 30 knopen.
Hmmmm, da's wat teveel van het goede.
We reden dan maar door naar Bruinisse, op zoek naar een kop koffie, maar daar was alles (nog) toe.
In het havenkantoor vroegen we welke wind zij noteerden: het resultaat= 7 beaufort gemiddeld.
Bon: het was dus wijs om de Selia op zn plaatsje te laten liggen denk ik zo.

Voor mn kennis was dat niet erg leuk op zich, maar anderzijds hebben we eens wat rondgereden in Zeeland want voor hem was dat nog redelijk onbekend gebied. Hij kwam alvast tot het besluit dat Zeeland een fantastisch vaarwater is.

De Oosterschelde, net buiten Bruinisse, was getooid met flinke witte koppen: wind zat!

Dan maar huiswaarts gekeerd.
Dankzij de onberispelijke service van Watersportwinkel Steenbergen vond ik vandaag mijn bestelling in mn boot en kon ik deze namiddag aan de slag met de halfwinder.
Die heb ik verder klaargemaakt: schoten, halstalie en een strijktouw. Hij kan er morgen op en eens getest worden, als het niet met bakken gaat regenen tenminste.

Halfwinder voorzien van halstalie, schoten en strijklijn

Super zeildag!

Zo eens per jaar komt het voor: de perfecte zeildag die je volgens je agenda kan meepikken. (dat laatste is niet onbelangrijk ;-)  )
Mijn 'bemanning' heeft een affectie voor het Grevelingenmeer, en dat zou dan ook ons einddoel worden: de Mosselbank voor een picknick.

Rond 8 uur hadden we bij mij thuis afgesproken, en bolden we meteen naar de haven. Rond 9u30 waren we zeker voorbij het Benedensas. (Dat sluisje is intussen voor mij het synoniem voor 'wachten'...)

Met een wind tussen 10 en 16 knopen liepen we met ruime wind naar de Krammersluis. Verrassend hoe lekker een Leisure 17 kan lopen bij halve- tot ruime wind, want we haalden zelfs andere jachten in, die zeker groter zijn.
Aan de Krammersluis wilde ik de genua wegnemen en er de fok op zetten, want de wind bleef toenemen.  Doordat de sluis vrij snel opende liet ik de genua nog maar even staan.
We vaarden meteen door naar de Grevelingensluis. Daar was het ongelooflijk druk. Zo'n drukte had ik nog nooit gezien. Er was totaal geen plek meer aan de wachtsteiger waardoor ik me even vastlegde aan één van die grote stalen dukdalven.

In de sluis had ik het even niet meer onder controle eigenlijk. Iedereen liep zo erg traag binnen dat de Selia door de stevige zijwind te snel verlijerde. Uiteindelijk legde ik me al naast een nog binnenlopend zeiljacht maar die legde zich te vlug vast aan de kaaimuur zodat er voor hem nog een te groot gat zat. De sluiswachter riep aansluiten, dus wilde ik me er even tussen wringen, maar de Selia loopt erg slecht met zn motor in achteruit, dus dan manoeuvre liep niet zo gesmeerd.  Eind goed al goed uiteindelijk door de broodnodige pikhaak :D

De sluis uit liepen we meteen naar de Mosselbank. De genua was nu duidelijk te groot.
Op het eilandje wisselden we de genua door de fok. Na de picknick schrokken we van het uur: het was al 15u! Chuck, dan maar terug zeilen.
Rondje eiland was bijzonder spannend. Op fok en dubbele reef scoorden we nog aardige hellingen met de Selia. Zelfs die fok is teveel. Aan de wachtsteiger voor de Grevelingensluis ging dus de fok er af, en de stormfok er op. (Nog nooit zoveel zeil verwisseld als deze zeildag). Op de Oosterschelde liep de Selia relaxed. Het was wel flink opkruisen naar de Krammersluis, maar het ging.

De Krammersluis zelf was bijzonder rustig en ging zeer vlot.
Weer op de Volkerak viel de wind wat weg en ging helaas de snelheid er uit. De stormfok was te klein en eigenlijk moet de fok er weer op. Door het rolfoksysteem is dat echter niet in een wip gebeurd, dus lieten we hem maar staan.  Toen de wind het helemaal voor bekeken hield, gaven we het op en trokken de motor aan.

Pas rond 20u30 liepen we weer de haven binnen en konden we naar huis.
Met stip een super zeildag!

Drie dagen zeilen op vier wateren

Eindelijk, het is zover: mijn eerste solo-tocht van het jaar. Dagen naar uitgekeken.
Plan was om naar Stellendam te zeilen en terug.

Zaterdag na de middag reed ik reeds naar de Selia om zijn mast te trimmen. Op zijn kleine ligplaats in een uithoekje kon ik goed vanop de kant beoordelen of de mast mooi recht staat. Er was ook niet veel wind, dus de klus liep voorspoedig.
's Nachts kreeg ik een dikke 7 beaufort over me heen. De mast trilde, rammelde dat het regelrecht angstaanjagend werd. Ik kroop uiteindelijk uit mn warme slaapzak en begon het topwant harder op te spannen zodat alvast het rammelen verminderde. Toen ontdekte ik ook een lek aan één van de bouten van de genuarails. Bij de 'buren' even siliconen of zo gaan lenen om dat te herstellen.
Ik mat de wind vanuit de kuip: 33 knopen!

's Morgens om 8u30 vaarde ik uit, voorbereid op een wind van om en bij de 14 knopen. Na een uurtje opkruisen op de Volkerak viel de wind zo goed als weg. Er bleef nog hoop en al 8 knopen staan uit het oosten.  Dat werd motoren tot aan de Volkeraksluis.
Eens voorbij de Volkeraksluis ging de genua er op (en ging de tjeckelsleutel overboord).
Dit vaargebied is voor mij totaal onbekend.
Voor de wind de brug onderdoor. De eerste brug ooit. Op de kaart geven ze minimaal 11,2m boven NAP, mijn vaantje zit zo rond de 7m boven NAP, dus plek zat (al lijkt het niet zo).

De hele verdere tocht ging ruim tot voor de wind bij hooguit 7 knopen, maar de Selia liep als een trein (niet te vergelijken met een Laser of surfplank natuurlijk, maar het gaf alvast een leuk gevoel).
In de verte zag het er donker en nevelig uit, niet echt gunstig. ik besloot om Stellendam te laten voor wat het is en binnen te lopen in Stad aan't Haringvliet.
Daar hoorde ik van mensen die van Stellendam kwamen dat ze een bui over zich kregen met winden tot 25 knopen... dat had vet teveel geweest voor mijn genua.

Die nacht hoopte ik op een rustige nacht om wat slap in te halen, maar dat liep anders: tussen 1u en 6u begonnen een paar jongeren brommer-races te houden op de wegen tussen de velden... een gejengel van jewelste. Zucht.

Na alweer een slapeloze nacht vaarde ik om 8u uit richting De Vlije. Allemaal opkruisen. Met de genua er op ging dat aardig. Bij wijze van oefening even op zeil aangelegd aan één van die gele meerboeien. Dat ging ook lekker.

Tegen 13u passeerde ik de sluizen en meerde even aan, om bij anderen zonnecreme te lenen want die was ik vergeten.
Halverwege naar mn thuishaven belde ik mn dochter om te horen wanneer ik ze zou oppikken. Normaal zou ze op 1 mei naar mij komen, maar dat was ze blijkbaar vergeten. Na overleg met het thuisfront werd mn zeilweekendje met een dag verlengd.
Ik besloot door te varen naar Bruinisse met het idee om daar dan in de supermarkt inkopen te doen, en de dag erna, 1 mei, in de bootshop wat andere spulletjes te halen.
Pas om 19u liep ik Bruinisse binnen bij een reeds toenemende wind, aan lagerwal dan nog. Dat liep gesmeerd maar ik moet daar toch nog op blijven oefenen: en kimkielertje zoals de Selia verlijerd dat het een lieve lust is ;-)
Nu bleek ALLES toe , daar in Bruinisse!  Koninginnedag natuurlijk, chuck...
In eerste instantie plande ik om dan maar te overnachten aan de mosselbank maar ja: zonder wimpeltje of 3-dagen pas kan dat wel eens heel erg duur worden.
Herkingen? Te ver, de wind bleef toenemen, ik wou op dit uur geen avonturen meer. De WSV-wachtsteiger dan maar. Die haven was ook gesloten en aan de wachtsteiger van de sluis mag je niet overnachten. Er zat niets anders op dan aan die wachtsteiger te overnachten.
De genua ging er af. De wind was al een vette 5 beaufort en het thuisfront liet weten dat ze stortregens en felle wind verwachten. Eigenlijk wil je dan niet aan lagerwal liggen, maar ja...

Alweer een slapeloze nacht: rammelen, bonken, stampen, schokken. Ik mat weer eens de wind, gewoon vanuit de kuip: 30 knopen.

Bij het uitvaren bereidde ik me voor op een rasechte 'storm'-sessie. Zelfs de stormfok lag klaar.
Eerst de sluis door, en aan de steiger daarna de wind meten.  Ik mat... 11 knopen. Hehe: geen doembeelden meer.
Radio Wemeldinge op marifoonkanaal 68 gaf zelfs afnemende wind tot 1 a 2 beaufort.



De terugtocht verliep voorspoedig, toch tot aan de oude sluis van Benedensas.
Pestbrugje daar! Alweer rood. ik heb daar een HALF UUR liggen wachten aan een oude dukdalf met af en toe echt wel vervelende rukwinden. Achter mij lagen motorboten gezwind hun boegschroeven te gebruiken of toertjes te draaien. Dat ze daar maar eens een wachtsteiger aanleggen anders komen er vast vodden van.

Maar goed: eens er door liep alles gesmeerd en kon ik moe maar voldaan naar huis rijden.

Alweer veel bijgeleerd, en nog veel te leren...

De nieuwe neerhaler werkt prima

Muscusossen aan het werk ;-)