Super zeildag!

Zo eens per jaar komt het voor: de perfecte zeildag die je volgens je agenda kan meepikken. (dat laatste is niet onbelangrijk ;-)  )
Mijn 'bemanning' heeft een affectie voor het Grevelingenmeer, en dat zou dan ook ons einddoel worden: de Mosselbank voor een picknick.

Rond 8 uur hadden we bij mij thuis afgesproken, en bolden we meteen naar de haven. Rond 9u30 waren we zeker voorbij het Benedensas. (Dat sluisje is intussen voor mij het synoniem voor 'wachten'...)

Met een wind tussen 10 en 16 knopen liepen we met ruime wind naar de Krammersluis. Verrassend hoe lekker een Leisure 17 kan lopen bij halve- tot ruime wind, want we haalden zelfs andere jachten in, die zeker groter zijn.
Aan de Krammersluis wilde ik de genua wegnemen en er de fok op zetten, want de wind bleef toenemen.  Doordat de sluis vrij snel opende liet ik de genua nog maar even staan.
We vaarden meteen door naar de Grevelingensluis. Daar was het ongelooflijk druk. Zo'n drukte had ik nog nooit gezien. Er was totaal geen plek meer aan de wachtsteiger waardoor ik me even vastlegde aan één van die grote stalen dukdalven.

In de sluis had ik het even niet meer onder controle eigenlijk. Iedereen liep zo erg traag binnen dat de Selia door de stevige zijwind te snel verlijerde. Uiteindelijk legde ik me al naast een nog binnenlopend zeiljacht maar die legde zich te vlug vast aan de kaaimuur zodat er voor hem nog een te groot gat zat. De sluiswachter riep aansluiten, dus wilde ik me er even tussen wringen, maar de Selia loopt erg slecht met zn motor in achteruit, dus dan manoeuvre liep niet zo gesmeerd.  Eind goed al goed uiteindelijk door de broodnodige pikhaak :D

De sluis uit liepen we meteen naar de Mosselbank. De genua was nu duidelijk te groot.
Op het eilandje wisselden we de genua door de fok. Na de picknick schrokken we van het uur: het was al 15u! Chuck, dan maar terug zeilen.
Rondje eiland was bijzonder spannend. Op fok en dubbele reef scoorden we nog aardige hellingen met de Selia. Zelfs die fok is teveel. Aan de wachtsteiger voor de Grevelingensluis ging dus de fok er af, en de stormfok er op. (Nog nooit zoveel zeil verwisseld als deze zeildag). Op de Oosterschelde liep de Selia relaxed. Het was wel flink opkruisen naar de Krammersluis, maar het ging.

De Krammersluis zelf was bijzonder rustig en ging zeer vlot.
Weer op de Volkerak viel de wind wat weg en ging helaas de snelheid er uit. De stormfok was te klein en eigenlijk moet de fok er weer op. Door het rolfoksysteem is dat echter niet in een wip gebeurd, dus lieten we hem maar staan.  Toen de wind het helemaal voor bekeken hield, gaven we het op en trokken de motor aan.

Pas rond 20u30 liepen we weer de haven binnen en konden we naar huis.
Met stip een super zeildag!

14 knopen? 24 knopen!

Nu de Selia zo goed als helemaal klaar is (op wat details na) is de tijd aangebroken om er van te gaan geniet. Genoeg geklust, nu zeilen!

Na elke winter ben ik eerst nogal onzeker van mezelf, en moet ik me elk begin van het seizoen weer even aanporren om het water op te gaan. En dat was vandaag niet anders.
Windfinder voorspelde een wind tussen 12 tot 16 knopen. De Selia heeft een eerste reef nodig vanaf 11 knopen, en een tweede vanaf 17 knopen.  Eén reef zou dus volstaan, maar ik als bange haas steek zowiezo twee reven. Beter eentje er uit halen op het water, dan er eentje te moeten bijsteken.

Maar eerst even op motor uit de plek te geraken. Met een strakke Zuidwester is dat een nogal moeilijke klus. Maar het ging. Wat veel minder ging was het wachten aan de oude sluis om het Volkerak op te varen. Steeds weer heb ik daar rood, ook al is er geen kat te bespeuren en zit ik daar maar te wachten op een koppel ganzen of zo.

Eens het Volkerak op sloeg de wind me om de oren. De gemeten 11 knopen in de haven was dus flink ondermaats!  De Selia helde echt akelig onder de twee reven en de fok (die ik niet kan reven). Na een dik kwartier hield ik het voor bekeken, trok de motor in gang en voer op motor richting Krammersluizen.


Aan ton ZV6 kwam de wind wat minder scherp in en probeerde ik het nog eens. Alweer flinke helling maar het liep iets beter.

Eens aan de steiger aangekomen mislukte mijn eerste aanlegmanoeuvre. ik probeer eens de motor te gebruiken volgens het boekje, en dat liep mis, dus een stormrondje en opnieuw aanleggen, op mijn vertrouwde manier. Dat ging stukken beter :D

Stormfokje er op.

Bon, die fok moest er zeker af, en zo kon ik de nagelnieuwe stormfok eens zetten. Dankjewel voor het werk, Van der Werf! Op de terugweg liep de Selia een pak rustiger, en nochtans evengoed aan een rotvaart!

Het aanleggen in mijn box was alweer een uitdaging. Het waaide die moment vlot 24 knopen in 'de poep'. De Selia werd zowaar zijn plaats in geramd door een flinke rukwind. Gelukkig had ik de achterste landvasten net vastgelegd zodat het geen aanvaring werd met de steiger.



Alvast een vette inzet van het vaarseizoen, en zeker ook een overwinning voor mezelf!

De stormfok, voor de eerste keer gehesen.

De plexi deurtjes voor de kajuit zijn superhandig!

Solo... zo zeil ik toch wel het liefste.

Even genieten van het zonnetje (tussen twee buien door)

Wrangen in de Selia en een nieuwe stormfok

Het was een mooie dag: eerst langs de zeilmakerij Van Der Werf gereden om mijn nieuwe stormfok af te halen, en dan doorgereden naar de boot om te kijken of hij de voorbije stormen goed doorstaan heeft.

De stormfok hadden ze gemaakt voor een rolreef-systeem. Klein foutje, want ik had een voorlijk met leuvers nodig. Ik kreeg prompt een kop koffie aangeboden en ze hebben er meteen leuvers opgezet. Prima service! De stormfok ziet er prima uit bovendien. Net zoals ik hem wou hebben.

De Selia heeft de voorbije stormen prima overleefd. Geen noemenswaardige schade, enkel het dekzeil had hier en daar een scheurtje opgelopen, en een oog is er uit gescheurd, meer niet.

Nu ik dan toch bij de boot was, heb ik de twee wrangen in de boot gelijmd met TEC7. Bij een buitentemperatuur van TIEN graden (niet normaal voor januari hé!) zal die vrij snel harden. Bovenop de wrangen komen de houten vloertjes.

Bij een proefopstelling kon ik de exacte positie voor de mastvoet bepalen. Die houten blok moest iets uitgebeiteld worden zodat de mastvoet weer op de juiste diepte komt.
Die houten blok is nu aan het drogen na een eerste laag vernis.

De wrangen passen perfect!

Proefopstelling mastvoet: hij zit iets te hoog

de mastvoet moest iets verzonken gemonteerd worden

Stormfok in de maak

Een mooie service!

De zeilmakerij, waar mijn stormfok in bestelling is, liet vandaag via Facebook weten dat ze er aan begonnen zijn.

Ze hebben er een reeks foto's geplaatst waarop ik het maken van mijn fok kan volgen.
Leuk initiatief!

Eerst had ik gekozen voor eenvoudig wit dracon. Dat schol toch nog wat in prijs. Na een paar weken stuurde ik alsnog een e-mailtje naar de zeilmakerij met de vraag of ze de fok alsnog in het opvallende oranje konden snijden.

Ik was juist op tijd want ze wilden er net aan beginnen. Het zou wel een paar weken langer duren voor de levering, maar gezien de Selia op de kant staat momenteel, is dat geen probleem.

Het lijkt me wel wat: het beroep van zeilmaker, maar van werk veranderen is helaas zo simpel niet...

De banen mooi uitgelegd

De banen worden computergestuurd gesneden

Een stormfok, genuarails en radar reflector

Het voorbije zeilweekendje toonde aan dat het veel slimmer is om een stormfok aan te schaffen dan een genua. beide is natuurlijk nog leuker, maar als het budget beperkt is en je kan maar één van de twee aankopen, dan toch beter de stormfok.

De laatste etappe naar huis was met dubbel gereefd grootzeil, en de volledige rolfok waarbij de Selia constant onder een flinke helling zeilde, daardoor behoorlijk loefgierig werd en vaak met de neus in de wind draaide. Alles behalve goed 'zeemanschap' dus ;-)

De zeilen bij de Selia zijn beide van de zeilmakerij Van Der Werf.

Ik kreeg eerder een adres doorgegeven van de originele zeilmakerij van de Leisures en had daar ook prijs gevraagd, alsmede een ander adres in de UK waar nogal wat engelse Leisure-eigenaars hun zeilen besteld hadden, maar beide werden wat te duur, vooral door de transportkosten.

De originele zeilmakerij is Rockall sails, nu Arun & Rockall Sails - mail@sailmakers.com
Een andere zeilmaker die zeilen maakt voor de Leisure is Quay Sails - info@quaysails.com

Van der Werf gaf me een mooie aanbieding en ik besloot om de stormfok dan maar bij hen te bestellen:

Boottiek Zeilmakerij van der Werf

Brieltjenspolder 24 - 4921 PJ Made

T +31(0)162-682316

info@zeilmakerij.com - www.zeilmakerij.com

De stormfok is 3,7m2 oppervlakte, de lengte van de lijken weet ik (nog) niet.

Ze hadden ook een oranje uitvoering, die natuurlijk veel veiliger is, maar ik heb toch maar de witte versie genomen gezien mijn beperkte budget voor het ganse winteronderhoud.

Samen met de stormfok moest ik de genuarails vervangen want beide zijn gebroken en voor de stormfok zullen de wagentjes met de leiogen helemaal naar voor moeten kunnen. Dus kon Fabian van 'Watersportwinkel Steenbergen' voor mij weer op zoek naar passende rails. Die heeft hij gevonden: breedte 25mm en 1,5m lang. ik kan ze dan netjes in twee slijpen en heb dan twee nieuwe rails met dezelfde lengte en breedte als de oude.

Nu ik dan toch bezig was met 'storm'-toestanden bedacht ik me dat de Selia vanwege zijn beperkte afmetingen voor de meeste van die grote vrachtschepen op het Volkerak nauwelijks zichtbaar zal zijn, dus kocht ik gelijk ook een radar reflector in buisvorm.

Zo: weeral wat eurootjes uitgegeven voor mijn favoriete hobby  :D