7-daagse zomerzeiltocht

Maanden naar deze tocht uitgekeken. Veel voorbereiding.
Uiteindelijk is er van alle planning niks in huis gekomen.
Normaal zouden er drie boten meezeilen: de Selia, een andere L17 en een Etap 22.
Die ene L17 haakte helemaal af, de Etap 22 nam nog extra mensen mee waardoor er zelfs iemand in de wagen moest slapen.

Na één zeildag hield ik het voor bekeken en ging in mn eentje verder (met mn dochter).

Ik vertrok erg vroeg met als doel Stellendam.
Uiteindelijk wou mn dochter eerder een haven binnen en deed ik dat ook (nadien blijkt dit een bijzonder geluk te wezen!)
Daar begon het avontuur pas echt: 's avonds, net voor het slapen gaan, zag ik dat de pas gekochte schroefsluiting in de masttop, waar de rolfok en voorstag aan hangt, helemaal opengebogen was!

De mast moest dus METEEN neergelegd worden. Een geluk dat ik vroegtijdig een haven binnen liep dus!
Tot ongeveer middernacht was ik daarmee in de weer, maar in de duisternis was het onmogelijk dit deftig te herstellen. De mast moest dus provisoir weer rechtop.
Daags erna bleven we in de haven en herstelde ik de mast meteen zoals het hoort: nieuwe, stevige, sluitingen en eveneens een nieuwe staalkabel voor de fokkeval.

Donderdag waagden we het om uit te varen. Doel: Hellevoetsluis. Eens uit de haven sloegen de windvlagen ons om de oren en geraakten we niet verder dan de overzijde van het Haringvliet.
Tegen de avond ging de wind wat liggen (14 knopen vonden we intussen weinig wind :-)  ) en vaarden we uit voor een paar rondjes.

Onze 'salon'-tafel

's avonds installeerden we ons op ons 'terras' voor een spelletje Rummikub of zo.

Vrijdag trokken we verder. De wind was eindelijk een beetje minder en we konden met één reef verder.





Zaterdag moesten we huiswaarts, de zeilweek zat er op.
's ochtends leek de wind matig, ik wou er haast de stormfok af halen, maar algauw bleek het beter die te laten zitten.

Het Volkerak

Eens de Volkeraksluis door spookte het pas echt! Windkracht 22 tot wel 32 knopen pal op kop! We waren zowat de enige zeilende boot op het Volkerak, de anderen deden het op motor.
Wat ik eerst een akelige helling voor de Selia vond, werd stilaan een gewoonte... we hebben het proberen te filmen:

Filmpje van de zware zeiltocht naar huis

Ziezo: deze zeilweek bij ondermaats zomerweer zit er op.
Weer een jaartje aftellen...

Ochtendgloren op het Volkerak

Heftig zeilweer op de laatste dag: tot 32 knopen!

Mn dochter leert elke dag beter zeilen

Een uniek terrasje ;-)

Mn laatste constructie: en houten opbergvak voor de batterij

Zomerweer op het Haringvliet

Zonnepaneeltje om de batterij op te laden

Ligplaats van 15m? Hmmm, da's groot genoeg denk ik :D

Nog net plek genoeg voor twee ;-)

Wrangen in de Selia en een nieuwe stormfok

Het was een mooie dag: eerst langs de zeilmakerij Van Der Werf gereden om mijn nieuwe stormfok af te halen, en dan doorgereden naar de boot om te kijken of hij de voorbije stormen goed doorstaan heeft.

De stormfok hadden ze gemaakt voor een rolreef-systeem. Klein foutje, want ik had een voorlijk met leuvers nodig. Ik kreeg prompt een kop koffie aangeboden en ze hebben er meteen leuvers opgezet. Prima service! De stormfok ziet er prima uit bovendien. Net zoals ik hem wou hebben.

De Selia heeft de voorbije stormen prima overleefd. Geen noemenswaardige schade, enkel het dekzeil had hier en daar een scheurtje opgelopen, en een oog is er uit gescheurd, meer niet.

Nu ik dan toch bij de boot was, heb ik de twee wrangen in de boot gelijmd met TEC7. Bij een buitentemperatuur van TIEN graden (niet normaal voor januari hé!) zal die vrij snel harden. Bovenop de wrangen komen de houten vloertjes.

Bij een proefopstelling kon ik de exacte positie voor de mastvoet bepalen. Die houten blok moest iets uitgebeiteld worden zodat de mastvoet weer op de juiste diepte komt.
Die houten blok is nu aan het drogen na een eerste laag vernis.

De wrangen passen perfect!

Proefopstelling mastvoet: hij zit iets te hoog

de mastvoet moest iets verzonken gemonteerd worden