Super zeildag!

Zo eens per jaar komt het voor: de perfecte zeildag die je volgens je agenda kan meepikken. (dat laatste is niet onbelangrijk ;-)  )
Mijn 'bemanning' heeft een affectie voor het Grevelingenmeer, en dat zou dan ook ons einddoel worden: de Mosselbank voor een picknick.

Rond 8 uur hadden we bij mij thuis afgesproken, en bolden we meteen naar de haven. Rond 9u30 waren we zeker voorbij het Benedensas. (Dat sluisje is intussen voor mij het synoniem voor 'wachten'...)

Met een wind tussen 10 en 16 knopen liepen we met ruime wind naar de Krammersluis. Verrassend hoe lekker een Leisure 17 kan lopen bij halve- tot ruime wind, want we haalden zelfs andere jachten in, die zeker groter zijn.
Aan de Krammersluis wilde ik de genua wegnemen en er de fok op zetten, want de wind bleef toenemen.  Doordat de sluis vrij snel opende liet ik de genua nog maar even staan.
We vaarden meteen door naar de Grevelingensluis. Daar was het ongelooflijk druk. Zo'n drukte had ik nog nooit gezien. Er was totaal geen plek meer aan de wachtsteiger waardoor ik me even vastlegde aan één van die grote stalen dukdalven.

In de sluis had ik het even niet meer onder controle eigenlijk. Iedereen liep zo erg traag binnen dat de Selia door de stevige zijwind te snel verlijerde. Uiteindelijk legde ik me al naast een nog binnenlopend zeiljacht maar die legde zich te vlug vast aan de kaaimuur zodat er voor hem nog een te groot gat zat. De sluiswachter riep aansluiten, dus wilde ik me er even tussen wringen, maar de Selia loopt erg slecht met zn motor in achteruit, dus dan manoeuvre liep niet zo gesmeerd.  Eind goed al goed uiteindelijk door de broodnodige pikhaak :D

De sluis uit liepen we meteen naar de Mosselbank. De genua was nu duidelijk te groot.
Op het eilandje wisselden we de genua door de fok. Na de picknick schrokken we van het uur: het was al 15u! Chuck, dan maar terug zeilen.
Rondje eiland was bijzonder spannend. Op fok en dubbele reef scoorden we nog aardige hellingen met de Selia. Zelfs die fok is teveel. Aan de wachtsteiger voor de Grevelingensluis ging dus de fok er af, en de stormfok er op. (Nog nooit zoveel zeil verwisseld als deze zeildag). Op de Oosterschelde liep de Selia relaxed. Het was wel flink opkruisen naar de Krammersluis, maar het ging.

De Krammersluis zelf was bijzonder rustig en ging zeer vlot.
Weer op de Volkerak viel de wind wat weg en ging helaas de snelheid er uit. De stormfok was te klein en eigenlijk moet de fok er weer op. Door het rolfoksysteem is dat echter niet in een wip gebeurd, dus lieten we hem maar staan.  Toen de wind het helemaal voor bekeken hield, gaven we het op en trokken de motor aan.

Pas rond 20u30 liepen we weer de haven binnen en konden we naar huis.
Met stip een super zeildag!

Nachtzeilen kan verslavend zijn

Het voorbije weekend was er eentje op verzoek: mn dochter wou absoluut ook eens in het donkere zeilen, sterren zien en de zon zien opkomen.
Dus deden we dat meteen ook maar. Het weer was veelbelovend en de dagen nog net lang genoeg.

Een mast vol spinnedraden

Zaterdag zeilden we naar Herkingen (dat wordt stilaan een standaard toer) en pikten daar meteen de marifoon op.  Zeilen is helaas teveel gezegd want de ganse route moest op motor wegens NIKS wind.

Net toen de vorige eigenaar arriveerde met zijn ETAP 22 kwam de wind wat op en gingen we gauw nog even een toerke zeilen met zijn ETAP. We diepten zelfs de spinaker op! Geweldig gevoel, na al die jaren nog eens te spinakeren.
Na een lekkere maaltijd in de lokale taverne kropen we in de slaapzak, we gingen immers om 5u opstaan.

Een korte nacht werd het want reeds om 5u30 vaarden we uit.  Stikdonkere Grevelingen en niet één boei is verlicht! Louter omdat ik het daar goed ken durfde ik deze uitdaging aan.  In die stikdonkere soep zeilden we op kompaskoers naar de Grevelingenboei. De boei zelf vonden we niet in deze duisternis, maar op gevoel gingen we overstag en keerden de boeg naar Bruinisse.

Het was al een mooie zonsopgang toen we aan de Grevelingensluis arriveerden. Gelijk kregen we bezoek van de alom gekende bruinvis maar ook nu te laat om er een filmpje van te maken.

De rest van de dag werd min of meer routine... zeilen tot in de Vlije, aanleggen, opruimen en tijdig naar huis.

Een bomvolle Grevelingensluis