Geen epoxy vandaag...

's Morgens onwaarschijnlijk vroeg naar de boot gereden met de bedoeling om nog vòòr de verwachte regen de tweede laag epoxy aan te brengen, maar daar kwam helaas niks van in huis.
Naar mate ik de haven naderde werd het alsmaar mistiger, en kon je aan de auto's en de weg zien dat het behoorlijk vochtig was daar.

Mijn vermoeden klopte uiteindelijk als een bus: de romp zeiknat, de miezer drupte van het dekzeil, en zelfs de binnenzijde van het dekzeil was nat. Hier zou droogblazen met de haardroger helaas niet helpen.
De restant van de epoxy die ik gisteren opzij gezet had in de kuip was in elk geval steenhard. De epoxy is dus uitgehard (en dat stuk restant is 2cm dik!) bij hooguit 12°C! De aangebrachte laag kleefde alvast niet meer, maar er hing een behoorlijke laag condens op. Hier een tweede laag op aanbrengen is vragen om problemen. op de koop toe begon het te miezeren.  De tweede laag epoxy stel ik dan maar uit.

Ik heb dan maar de zalingen verwijderd, zodat ik er thuis nieuwe kon maken. De oude zijn duidelijk versleten, geoxydeerd, en eentje zelfs een stukje gescheurd.

Eens thuis kwam de zon er door, en de thermometer wees 10°C aan. 60km afstand en een wereld van verschil...

De zalingen zijn intussen klaar en die kan ik dan volgend weekend plaatsen.

De laatste keer schuren...

Even doorgebeten en alweer wat gaan werken aan de Selia.
Vandaag wou ik alle gaatjes uitschuren, de delaminatie open schuren en een extra zeiltje spannen om de romp wat meer te beschermen tegen de weersinvloeden. De wind kan nog aan de romp, maar de condens 's morgens, en de slagregen nu niet meer.

Alle gaatjes bloot schuren

Alle gaatjes die door het schuren boven water kwamen heb ik uitgeschuurd zodat deze goed kunnen uitzweten.
In de kajuit heb ik een niet-conventionele manier gevonden om de romp daar te drogen: ik heb er een hoop kattebakvulling overheen gegooid. Die zuigt zowiezo het vocht uit de romp en neemt eveneens alle vocht op dat nu nog in de dubbele romp naar beneden lekt.  Gek zicht, maar zeker afdoende.

De steun voor de mastvoet zat helemaal los

Toen ik even op de houten blok van de maststeun stapte voelde ik dat die wel erg los zat... en ja hoor: die zat gewoon volledig los! Bon, dan is dat probleem ook de wereld uit: ik heb het zootje meegenomen naar huis en ga bekijken wat ik daarmee ga aanvangen: terug plaatsen of vervangen door een dikke blok meranti of zo.

Tijdens het spannen van het extra dekzeiltje zag ik alweer een nieuw puntje voor de werklijst: de schuurlijst is hier en daar rot... Dus alweer twee zaakjes voor op deze werklijst: schuurlijst en mastvoet herstellen.

Voila: de Selia kan nu rustig drogen. De werkjes die nu nog op de lijst staan kan ik thuis voorbereiden. In maart hoop ik aan de slag te kunnen met epoxy-werkjes.

Een en al nattigheid op de bodem

Kattebakvulling op de bodem