Toen Ellen in de Krammersluis overboord donderde was het meer dan duidelijk: een ongeluk zit in een klein hoekje en je wil niet in dat hoekje sukkelen zonder reddingsvest.
Op internet staat het vol van verhalen over toestanden en ongevallen die gebeurden zonder reddingsvest.
Ik heb me dus een reddingsvest gekocht, en ook voor Ellen (of eender welke andere passagier) komt er een reddingsvest. Normaliter heb ik een vest nodig van 150N, maar die zijn zo dik, dat ze in de categorie 'Michelin manneke' vallen. Het werd dus een 100N vest.
Omdat ik vaak alleen zal zeilen is een
lifeline een al even belangrijke aanschaf, maar daar zie ik toch enkele problemen: een lijn van 1 meter lengte zou voorkomen dat ik overboord kan vallen, maar beperkt me zowaar gigantisch qua bewegingsruimte. Een solo-zeiler moet immers overal ter gelijkertijd zijn, vooral op de momenten dat overboord vallen rampzalig kan zijn (naderen van bruggen en sluizen, aanleggen,...)
De lifeline voorzien van een langere lijn om zo meer bewegingsruimte te hebben maakt dat je WEL overboord kan vallen, en al is de Leisure eerder traag
(hoop en al 5 knopen haalt hij), aan boord kruipen na zo'n val is haast onmogelijk naar het schijnt.
Hoe combineer je bovendien een lifeline met een reddingsvest? Juist, door een opblaasbare vest te kopen die meteen als harnas dienst kan doen, maar ik vind die duur, en zie er erg tegenop om elke drie jaar dat gaspatroon te gaan vervangen. Uit besparingsoverwegingen heb ik me dus een gewone reddingsvest gekocht.
Een dilemma dus: lifeline kopen? Dan toch een opblaasbare reddingsvest?
Zo zijn er nog enkele zaken die ik moet regelen: vuurpijlen, een touw van 30 meter, een verbanddoos (waterdicht)... reden genoeg om nog wat te gaan shoppen. En omdat onze Billy ook mee mag
(een Cavalier King Charles), zal ik ook voor hem een zwemvest moeten aanschaffen.
